Uit een interview met David Bowie haalt schrijfster Lize Spit inspiratie voor haar eigen werk. “Als je het gevoel hebt dat je voeten net de grond niet raken, dan ben je exact op de juiste plaats om dingen te maken die anderen kunnen raken,” zegt ze. Het gedicht Weet nog wel van de Nederlandse Ester Naomi Perquin doet haar nadenken over onverschilligheid. En de rauwheid van de film Anatomie d’une chute van de Franse regisseuse Justine Triet raakt haar iedere keer opnieuw.

Je kunt deze podcast ook als video bekijken op YouTube, in het kanaal van De Standaard.