De samenleving wordt diverser, maar die evolutie gaat aan sommige scholen grotendeels voorbij. Ze hebben nauwelijks anderstalige of kansarme leerlingen, terwijl de buurtscholen nog diverser worden. In de reeks ‘Witte scholen’ onderzoekt De Standaard hoe het komt dat sommige scholen wel erg wit blijven. Welke mechanismen spelen er? En zijn er gevolgen voor de schoolresultaten?

­

De volledige reeks kun je hier lezen.

­

Journalisten Klaas Maenhout, Dries De Smet | Presentatie Alexander Lippeveld | Redactie David Beunk, Yves Delepeleire | Eindredactie Yves Delepeleire | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

De samenleving wordt diverser, maar die evolutie gaat aan sommige scholen grotendeels voorbij. Ze hebben nauwelijks anderstalige of kansarme leerlingen, terwijl de buurtscholen nog diverser worden. In de reeks ‘Witte scholen’ onderzoekt De Standaard hoe het komt dat sommige scholen wel erg wit blijven. Welke mechanismen spelen er? En zijn er gevolgen voor de schoolresultaten?
­
De volledige reeks kun je <a href="https://www.standaard.be/tag/witte-scholen">hier </a>lezen.
­
Journalisten Klaas Maenhout, Dries De Smet | Presentatie Alexander Lippeveld | Redactie David Beunk, Yves Delepeleire | Eindredactie Yves Delepeleire | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Met Alexander Lippeveld en Lise Bonduelle.

DS Vandaag

Hoe witte scholen wit blijven in een steeds diverser Vlaanderen

Steeds meer jonge mensen krijgen darmkanker. Ook in België stijgt het aantal diagnoses bij mensen jonger dan 40 jaar. Radio 1-presentator Korneel De Clercq weet hoe onverwacht zo’n diagnose kan komen. “Het leven heeft een scherper randje nu.”

­

“Ik ben blij dat er de laatste weken meer aandacht is voor jonge mensen met darmkanker. Bij mij heeft de diagnose even geduurd,” vertelt Radio 1-presentator Korneel De Clercq. In september kreeg de dertiger te horen dat hij darmkanker heeft. Hoewel artsen wereldwijd al langer een stijging zien bij jonge mensen, word je in ons land pas vanaf je vijftigste uitgenodigd voor een gratis screening.

­

Korneel vertelt voor de eerste keer zijn verhaal in een intiem interview met host Lise Bonduelle. “Ik vind het mega spannend, want ik presenteer al lang op de radio, maar ik heb nog nooit over mezelf verteld.”

­

Gast Korneel De Clercq | Presentatie Lise Bonduelle | Redactie Fien Dillen | Eindredactie Fien Dillen | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Steeds meer jonge mensen krijgen darmkanker. Ook in België stijgt het aantal diagnoses bij mensen jonger dan 40 jaar. Radio 1-presentator Korneel De Clercq weet hoe onverwacht zo’n diagnose kan komen. “Het leven heeft een scherper randje nu.”
­
“Ik ben blij dat er de laatste weken meer aandacht is voor jonge mensen met darmkanker. Bij mij heeft de diagnose even geduurd,” vertelt Radio 1-presentator Korneel De Clercq. In september kreeg de dertiger te horen dat hij darmkanker heeft. Hoewel artsen wereldwijd al langer een stijging zien bij jonge mensen, word je in ons land pas vanaf je vijftigste uitgenodigd voor een gratis screening.
­
Korneel vertelt voor de eerste keer zijn verhaal in een intiem interview met host Lise Bonduelle. “Ik vind het mega spannend, want ik presenteer al lang op de radio, maar ik heb nog nooit over mezelf verteld.”
­
Gast Korneel De Clercq | Presentatie Lise Bonduelle | Redactie Fien Dillen | Eindredactie Fien Dillen | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Radio 1-stem Korneel De Clercq over darmkanker op jonge leeftijd: “Elke toekomst is fantastisch” 

Moet een staat preventief (kunnen) optreden als zwangere vrouwen een verslavingsproblematiek hebben, door hen te verplichten om af te kicken, of het kind nog vóór de geboorte te plaatsen? Alvast de N-VA vindt van wel, en ook de Vlaamse meerderheid heeft plannen in die richting. Maar de hulpverlening is sceptisch, weet journaliste Veerle Beel.

­

Het is een ‘oud’ debat dat recent weer oplaaide – moeten we kinderen “beschermen” door hen uit huis te halen als de moeder verslaafd is, en/of moet er eerder gekeken worden naar een strengere aanpak van de moeder?

­

Al in 2019 vormde zich een – toen nog merkwaardige – alliantie tussen de N-VA en Vooruit, destijds nog SP.A, bij monde van Valerie Van Peel en John Crombez. Zij stelden dat sommige vrouwen beter geen kinderen konden krijgen, of opvoeden, als ze niet in staat waren om het kind een veilige thuis te bieden.




Anno 2026 herneemt de N-VA de strijd: via een wetsvoorstel in de Kamer wil de partij het mogelijk maken om vrouwen die zwanger en verslaafd zijn, gedwongen op te nemen en verplicht te laten afkicken. Op Vlaams niveau, waar de N-VA ook in de regering zit, staat in het regeerakkoord het voornemen om al principieel te kunnen beslissen over de uithuisplaatsing van een kind vóór de geboorte.

­

Collega Veerle Beel van de Binnenlandredactie sprak uitgebreid met hulpverleners, onder meer de mensen van GoiA (Gezinnen onder invloed Antwerpen) en zag daar verwoede pogingen om moeder en kind samen te houden als het enigszins mogelijk is. “Een verslaving is immers geen crimineel feit of moreel falen, maar dikwijls een overlevingsmechanisme”, weet Veerle. “De hulpverlening pleit dan ook voor een intensieve begeleiding van moeder, kind én vader.”

­

CREDITS

­

Journalist Veerle Beel | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Illa De Preter, Marjan Justaert, Gijs op ‘t Roodt | Eindredactie Illa De Preter | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Moet een staat preventief (kunnen) optreden als zwangere vrouwen een verslavingsproblematiek hebben, door hen te verplichten om af te kicken, of het kind nog vóór de geboorte te plaatsen? Alvast de N-VA vindt van wel, en ook de Vlaamse meerderheid heeft plannen in die richting. Maar de hulpverlening is sceptisch, weet journaliste Veerle Beel.
­
Het is een ‘oud’ debat dat recent weer oplaaide – moeten we kinderen “beschermen” door hen uit huis te halen als de moeder verslaafd is, en/of moet er eerder gekeken worden naar een strengere aanpak van de moeder?
­
Al in 2019 vormde zich een – toen nog merkwaardige – alliantie tussen de N-VA en Vooruit, destijds nog SP.A, bij monde van Valerie Van Peel en John Crombez. Zij stelden dat sommige vrouwen beter geen kinderen konden krijgen, of opvoeden, als ze niet in staat waren om het kind een veilige thuis te bieden.
 
Anno 2026 herneemt de N-VA de strijd: via een wetsvoorstel in de Kamer wil de partij het mogelijk maken om vrouwen die zwanger en verslaafd zijn, gedwongen op te nemen en verplicht te laten afkicken. Op Vlaams niveau, waar de N-VA ook in de regering zit, staat in het regeerakkoord het voornemen om al principieel te kunnen beslissen over de uithuisplaatsing van een kind vóór de geboorte.
­
Collega Veerle Beel van de Binnenlandredactie sprak uitgebreid met hulpverleners, onder meer de mensen van GoiA (Gezinnen onder invloed Antwerpen) en zag daar verwoede pogingen om moeder en kind samen te houden als het enigszins mogelijk is. “Een verslaving is immers geen crimineel feit of moreel falen, maar dikwijls een overlevingsmechanisme”, weet Veerle. “De hulpverlening pleit dan ook voor een intensieve begeleiding van moeder, kind én vader.”
­
CREDITS
­
Journalist Veerle Beel | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Illa De Preter, Marjan Justaert, Gijs op ‘t Roodt | Eindredactie Illa De Preter | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Als vrouwen zwanger en verslaafd zijn, primeert “belang van het kind”. Maar wát is in het belang van het kind?  

De oorlog in Iran doet de energiemarkt op zijn grondvesten daveren. Letterlijk, want de olie –en gasprijzen schokken en beven dagelijks. De Straat van Hormuz, de zeedoorgang waar een vijfde van het wereldwijde olietransport passeert, blijkt daar een pivotale rol in te spelen.  Moeten we vrezen voor een nieuwe energiecrisis zoals in 2022, of loopt het zo een vaart niet?

­

De oorlog in Iran katapulteerde de prijs van olie maandag ineens tot boven de symbolische kaap van 100 euro per vat. “Dat is veel, maar nog lang niet rampzalig”, sust Stijn Decock van onze economieredactie. “Net voor de economische crisis van 2008 kostte een vat ruwe olie zo’n 200 euro.” Zolang de voorraden in Europa aangevuld blijven, kunnen we nog niet van een crisis spreken. “België heeft nog voor ongeveer 92 dagen aan oliereserves, die voorlopig nog niet ingezet moeten worden”, kadert Wim Winckelmans. “Er is nog geen toevoerprobleem”.

­

Eén plus één is twee, zou je denken. Geen extreme kosten en geen probleem qua reserves betekenen dan ook dat er geen crisis om de hoek loert. Al houden Stijn en Wim toch een slag om de arm: “De oorlog mag niet te lang duren, anders komt de energiebevoorrading wereldwijd in het gedrang.” Welke rol speelt een zee-engte van zo’n 40 kilometer in dit verhaal? Is de energiebevoorrading enkel een Europees probleem? Is dit nog maar eens bewijs dat België energie-onafhankelijk moet worden?

­

Journalisten Stijn Decock en Wim Winckelmans | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Alexander Lippeveld, Sofie Steenhaut | Eindredactie Gijs op ‘t Roodt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

De oorlog in Iran doet de energiemarkt op zijn grondvesten daveren. Letterlijk, want de olie –en gasprijzen schokken en beven dagelijks. De Straat van Hormuz, de zeedoorgang waar een vijfde van het wereldwijde olietransport passeert, blijkt daar een pivotale rol in te spelen. &nbsp;Moeten we vrezen voor een nieuwe energiecrisis zoals in 2022, of loopt het zo een vaart niet?
­
De oorlog in Iran katapulteerde de prijs van olie maandag ineens tot boven de symbolische kaap van 100 euro per vat. “Dat is veel, maar nog lang niet rampzalig”, sust Stijn Decock van onze economieredactie. “Net voor de economische crisis van 2008 kostte een vat ruwe olie zo’n 200 euro.” Zolang de voorraden in Europa aangevuld blijven, kunnen we nog niet van een crisis spreken. “België heeft nog voor ongeveer 92 dagen aan oliereserves, die voorlopig nog niet ingezet moeten worden”, kadert Wim Winckelmans. “Er is nog geen toevoerprobleem”.
­
Eén plus één is twee, zou je denken. Geen extreme kosten en geen probleem qua reserves betekenen dan ook dat er geen crisis om de hoek loert. Al houden Stijn en Wim toch een slag om de arm: “De oorlog mag niet te lang duren, anders komt de energiebevoorrading wereldwijd in het gedrang.” Welke rol speelt een zee-engte van zo’n 40 kilometer in dit verhaal? Is de energiebevoorrading enkel een Europees probleem? Is dit nog maar eens bewijs dat België energie-onafhankelijk moet worden?
­
Journalisten Stijn Decock en Wim Winckelmans | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Alexander Lippeveld, Sofie Steenhaut | Eindredactie Gijs op ‘t Roodt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Hoe witte scholen wit blijven in een steeds diverser Vlaanderen

In 1 playlist(s)

DS Vandaag

Social links

Recent clips