Zestig jaar geleden vond je in onze hitlijsten regelmatig Italiaanse, Franse en Duitse liedjes terug. Nu overheerst het Engels en bots je maar af en toe op een anderstalig nummer. En ook de Italiaanse glamrockband Mäneskin kiest nu steeds meer voor het Engels na hun superhit ‘Zitti e buoni’, waarmee ze het Eurovisiesongfestival wonnen. Hoe komt dat? Waarom hebben we plots geen oor meer voor muziek en français ofauf Deutsch. Credits op standaard.be/podcast

Zestig jaar geleden vond je in onze hitlijsten regelmatig Italiaanse, Franse en Duitse liedjes terug. Nu overheerst het Engels en bots je maar af en toe op een anderstalig nummer. En ook de Italiaanse glamrockband Mäneskin kiest nu steeds meer voor het Engels na hun superhit ‘Zitti e buoni’, waarmee ze het Eurovisiesongfestival wonnen. Hoe komt dat? Waarom hebben we plots geen oor meer voor muziek en français of auf Deutsch. Credits op standaard.be/podcast

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Met Alexander Lippeveld en Lise Bonduelle.

DS Vandaag

Bonus. Radar | Waar zijn toch die Duitse, Franse en Italiaanse hitjes gebleven?

“Ik wacht op de briefing. Dat doe ik ondertussen al langer dan ik me kan herinneren. Ongetwijfeld hebben ze de precieze duur bijgehouden en in een verhelderend grafiekje gegoten, samen met andere variabelen: mijn loopsnelheid, mijn gewicht, welke geluiden ik voortbreng, hoe vaak ik me bovengronds vertoon.” Zo begint ‘Grondwerk’, van Tijl Nuyts. Hij is één van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs.

­

Ooit een naakte molrat gezien? Moet je eens opzoeken. Het is geen knaagdier dat een schoonheidsprijs wint, maar in Grondwerk, de debuutroman van Tijl Nuyts, leef je je helemaal in zijn wereld in. Afwisselend krijg je een inkijk in het leven van de molratkolonie in Afrika, en in haar activiteiten vandaag nu ze in het kader van een geheime missie in Brussel is beland. Grondwerk werkt als een spiegel – gelukkig niet letterlijk – maar als een kritische les over samenleven en over klimaatverandering.

­

Samira Ataei van onze buitenlandredactie vindt het boek vooral een heel warme leeservaring. “Bij bepaalde passages breekt je hard echt een beetje, je vergeet waar je bent. Terwijl dit wel over een naakte molrat gaat.”

­

Hoofdredacteur Karel Verhoeven vindt het boek zeker charmant, maar mist de bijt in het politieke boek. “Terwijl je hier een fantastisch uitgangspunt hebt om radicale kritiek te geven op ons bestel.”

­

Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op standaard.be/deboon

­

CREDITS

­

Gasten Karel Verhoeven, Samira Ataei | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie Niels De Keukelaere | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

“Ik wacht op de briefing. Dat doe ik ondertussen al langer dan ik me kan herinneren. Ongetwijfeld hebben ze de precieze duur bijgehouden en in een verhelderend grafiekje gegoten, samen met andere variabelen: mijn loopsnelheid, mijn gewicht, welke geluiden ik voortbreng, hoe vaak ik me bovengronds vertoon.” Zo begint ‘Grondwerk’, van Tijl Nuyts. Hij is één van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs.
­
Ooit een naakte molrat gezien? Moet je eens opzoeken. Het is geen knaagdier dat een schoonheidsprijs wint, maar in Grondwerk, de debuutroman van Tijl Nuyts, leef je je helemaal in zijn wereld in. Afwisselend krijg je een inkijk in het leven van de molratkolonie in Afrika, en in haar activiteiten vandaag nu ze in het kader van een geheime missie in Brussel is beland. Grondwerk werkt als een spiegel – gelukkig niet letterlijk – maar als een kritische les over samenleven en over klimaatverandering.
­
Samira Ataei van onze buitenlandredactie vindt het boek vooral een heel warme leeservaring. “Bij bepaalde passages breekt je hard echt een beetje, je vergeet waar je bent. Terwijl dit wel over een naakte molrat gaat.”
­
Hoofdredacteur Karel Verhoeven vindt het boek zeker charmant, maar mist de bijt in het politieke boek. “Terwijl je hier een fantastisch uitgangspunt hebt om radicale kritiek te geven op ons bestel.”
­
Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op <a href="https://www.standaard.be/deboon">standaard.be/deboon</a>
­
CREDITS
­
Gasten Karel Verhoeven, Samira Ataei | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie Niels De Keukelaere | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Boon 2026 | "Het uitgangspunt van 'Grondwerk' is goud waard: een naakte molrat komt Brussel ondergraven"

Tegenwoordig kun je met je smartphone foto’s bewerken met AI op een manier dat werkelijk iedereen het kan. Wat is een foto dan nog? En hoe kun je zien of die bewerkt is?

Verder hebben we het over hoe hommels in godsnaam een week onder water kunnen leven, over wat AI doet met mensen die er veel mee moeten samenwerken, en waarom knaagdieren knagen.

Journalisten Dominique Deckmyn, Pieter Van Dooren, Karsten Lemmens | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Bits & Atomen | Wat is een foto nog als AI die met gemak beter maakt?

Liefst 32 mensen kwamen om het leven op 22 maart 2016, toen zelfmoordterroristen bommen lieten afgaan op de luchthaven van Zaventem en in metrostation Maalbeek in Brussel. Heel veel anderen raakte gewond. Tien jaar later blijkt de lijdensweg van de slachtoffers nog altijd aan de gang – fysiek, mentaal en administratief.

­

Collega Mark Eeckhaut was aan het werk op 22 maart 2016, toen ‘s morgens een bom afging in de vertrekhal van Brussels Airport en niet veel later in metrostation Maalbeek. Tien jaar lang volgde hij de zaak, zowel de kant van de slachtoffers als die van de daders en het grotere plaatje. In al die jaren sprak hij één kroongetuige nog nooit: de bestuurder van het metrotoestel dat getroffen werd. Christian Delhasse, een Brusselaar pur sang, werknemer van de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB. Tot vandaag.

­

Delhasse blijkt nog altijd de gevolgen te dragen van die vermaledijde dag, waarop zijn leven veranderde. Op het moment van de feiten aarzelde hij niet, en hielp hij zoveel mogelijk gewonde mensen het voertuig uit. Maar hij voelt zich nog altijd schuldig. “Zestien heb ik er niet kunnen redden”, zegt hij. “Zestien mensen zijn erin gebleven daar.”

­

Daags na de aanslagen is Delhasse weer gaan werken, maar hij is nooit meer de oude geworden. Hij leeft geïsoleerd, draagt een groot trauma met zich mee. En hij is niet de enige. Ook Karen Northshield, die zwaargewond raakte in Zaventem, is nog steeds aan het revalideren. Twee jaar geleden zijn de (overlevende) daders van de aanslagen berecht voor het Hof van Assisen. De meesten hebben levenslang gekregen. Maar hetzelfde kan gezegd worden over de slachtoffers.

­

CREDITS

­

Journalist Mark Eeckhaut | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Illa de Preter, Marjan Justaert | Eindredactie Illa De preter | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Liefst 32 mensen kwamen om het leven op 22 maart 2016, toen zelfmoordterroristen bommen lieten afgaan op de luchthaven van Zaventem en in metrostation Maalbeek in Brussel. Heel veel anderen raakte gewond. Tien jaar later blijkt de lijdensweg van de slachtoffers nog altijd aan de gang – fysiek, mentaal en administratief.
­
Collega Mark Eeckhaut was aan het werk op 22 maart 2016, toen ‘s morgens een bom afging in de vertrekhal van Brussels Airport en niet veel later in metrostation Maalbeek. Tien jaar lang volgde hij de zaak, zowel de kant van de slachtoffers als die van de daders en het grotere plaatje. In al die jaren sprak hij één kroongetuige nog nooit: de bestuurder van het metrotoestel dat getroffen werd. Christian Delhasse, een Brusselaar pur sang, werknemer van de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB. Tot vandaag.
­
Delhasse blijkt nog altijd de gevolgen te dragen van die vermaledijde dag, waarop zijn leven veranderde. Op het moment van de feiten aarzelde hij niet, en hielp hij zoveel mogelijk gewonde mensen het voertuig uit. Maar hij voelt zich nog altijd schuldig. “Zestien heb ik er niet kunnen redden”, zegt hij. “Zestien mensen zijn erin gebleven daar.”
­
Daags na de aanslagen is Delhasse weer gaan werken, maar hij is nooit meer de oude geworden. Hij leeft geïsoleerd, draagt een groot trauma met zich mee. En hij is niet de enige. Ook Karen Northshield, die zwaargewond raakte in Zaventem, is nog steeds aan het revalideren. Twee jaar geleden zijn de (overlevende) daders van de aanslagen berecht voor het Hof van Assisen. De meesten hebben levenslang gekregen. Maar hetzelfde kan gezegd worden over de slachtoffers.
­
CREDITS
­
Journalist Mark Eeckhaut | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Illa de Preter, Marjan Justaert | Eindredactie Illa De preter | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Bonus. Radar | Waar zijn toch die Duitse, Franse en Italiaanse hitjes gebleven?

In 1 playlist(s)

DS Vandaag

Social links

Recent clips