We schrijven het zoals je ’t hoort,’ zei Lydia. ‘Petietamie, in roze letters. Met op elke “i” een hartje in plaats van een stip.” Zo begint ‘De rode koe’, van Hans Depelchin. Hij is een van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs.

­

De jonge Jeremy wordt door zijn ouders achtergelaten. Dat eenvoudige begin van De rode koe is de aftrap voor een wirwar aan personages en een wervelstorm aan gebeurtenissen. Maar hét hoofdpersonage is dus Jeremy, die opgroeit onder de bedenkelijke vleugels van zijn grootouders Lydia en August. Die baten een rendez-voushotel uit waarin hoge functionarissen vermoord worden. Diane, een privédetective, doet daar onderzoek naar, maar raakt geobsedeerd door Jeremy.

­

Jeremy is de jongen en de man die alle personages in beweging brengt. Zo hadden zijn ouders het ook voorspeld: hij is hier niet zomaar, hij heeft een bijzondere opdracht, hij moet mensen in beweging brengen. De vraag is waarheen en waartoe.

­

“Dit boek is zeer ambitieus”, zegt journalist en recensent Olaf Koens in de nieuwe aflevering van DS Letteren. “Er zitten veel lijnen in, te veel. Heel veel dingen snap ik ook niet. En toch heb ik dit boek dichtgeslagen met het gevoel: ik ben wel verstrooid geweest. Liever te veel ambitie dan te weinig.”

­

“Dit boek heeft op zijn minst de intentie om de vinger aan de pols van deze tijd te houden”, zegt oud-collega en leerkracht Nederlands Filip Rogiers. “Er zitten heel wat verknipte breinen in. That’s our time. Maar ik voelde geen verbinding, met geen enkel personage. Het liet mij onverschillig. Daarom vind ik het niet geslaagd. Maar misschien ben ik niet aandachtig genoeg geweest voor de poëzie die er ook in zit.”

­

Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op standaard.be/deboon

­

Credits

­

Gasten Olaf Koens, Filip Rogiers | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Yves Delepeleire | Audioproductie Niels De Keukelaere | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld