Wat doe je nadat je aangevallen werd met een mes, en na zeventien messteken voor dood achterbleef? Het van je afschrijven, dacht Salman Rushdie. De schrijver die al meer dan dertig jaar wordt opgejaagd na een fatwa ontsnapte in 2022 aan de dood en schreef er de roman ‘Mes’ over. Filip Rogiers sprak met Rushdie. Hoe kijkt hij terug op die aanslag? En wat maakt ‘Mes’ tot zo’n sterk boek?  

De literatuurpodcast van De Standaard

DS Letteren

DS Letteren (podcastapp)

Salman Rushdie verwerkt met een liefdesverhaal de moordpoging op hem 

“Ik wacht op de briefing. Dat doe ik ondertussen al langer dan ik me kan herinneren. Ongetwijfeld hebben ze de precieze duur bijgehouden en in een verhelderend grafiekje gegoten, samen met andere variabelen: mijn loopsnelheid, mijn gewicht, welke geluiden ik voortbreng, hoe vaak ik me bovengronds vertoon.” Zo begint ‘Grondwerk’, van Tijl Nuyts. Hij is één van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs.

­

Ooit een naakte molrat gezien? Moet je eens opzoeken. Het is geen knaagdier dat een schoonheidsprijs wint, maar in Grondwerk, de debuutroman van Tijl Nuyts, leef je je helemaal in zijn wereld in. Afwisselend krijg je een inkijk in het leven van de molratkolonie in Afrika, en in haar activiteiten vandaag nu ze in het kader van een geheime missie in Brussel is beland. Grondwerk werkt als een spiegel – gelukkig niet letterlijk – maar als een kritische les over samenleven en over klimaatverandering.

­

Samira Ataei van onze buitenlandredactie vindt het boek vooral een heel warme leeservaring. “Bij bepaalde passages breekt je hard echt een beetje, je vergeet waar je bent. Terwijl dit wel over een naakte molrat gaat.”

­

Hoofdredacteur Karel Verhoeven vindt het boek zeker charmant, maar mist de bijt in het politieke boek. “Terwijl je hier een fantastisch uitgangspunt hebt om radicale kritiek te geven op ons bestel.”

­

Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op standaard.be/deboon

­

CREDITS

­

Gasten Karel Verhoeven, Samira Ataei | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie Niels De Keukelaere | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

“Ik wacht op de briefing. Dat doe ik ondertussen al langer dan ik me kan herinneren. Ongetwijfeld hebben ze de precieze duur bijgehouden en in een verhelderend grafiekje gegoten, samen met andere variabelen: mijn loopsnelheid, mijn gewicht, welke geluiden ik voortbreng, hoe vaak ik me bovengronds vertoon.” Zo begint ‘Grondwerk’, van Tijl Nuyts. Hij is één van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs.
­
Ooit een naakte molrat gezien? Moet je eens opzoeken. Het is geen knaagdier dat een schoonheidsprijs wint, maar in Grondwerk, de debuutroman van Tijl Nuyts, leef je je helemaal in zijn wereld in. Afwisselend krijg je een inkijk in het leven van de molratkolonie in Afrika, en in haar activiteiten vandaag nu ze in het kader van een geheime missie in Brussel is beland. Grondwerk werkt als een spiegel – gelukkig niet letterlijk – maar als een kritische les over samenleven en over klimaatverandering.
­
Samira Ataei van onze buitenlandredactie vindt het boek vooral een heel warme leeservaring. “Bij bepaalde passages breekt je hard echt een beetje, je vergeet waar je bent. Terwijl dit wel over een naakte molrat gaat.”
­
Hoofdredacteur Karel Verhoeven vindt het boek zeker charmant, maar mist de bijt in het politieke boek. “Terwijl je hier een fantastisch uitgangspunt hebt om radicale kritiek te geven op ons bestel.”
­
Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op <a href="https://www.standaard.be/deboon">standaard.be/deboon</a>
­
CREDITS
­
Gasten Karel Verhoeven, Samira Ataei | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie Niels De Keukelaere | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Boon 2026 | "Het uitgangspunt van 'Grondwerk' is goud waard: een naakte molrat komt Brussel ondergraven"

We schrijven het zoals je ’t hoort,’ zei Lydia. ‘Petietamie, in roze letters. Met op elke “i” een hartje in plaats van een stip.” Zo begint ‘De rode koe’, van Hans Depelchin. Hij is een van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs.

­

De jonge Jeremy wordt door zijn ouders achtergelaten. Dat eenvoudige begin van De rode koe is de aftrap voor een wirwar aan personages en een wervelstorm aan gebeurtenissen. Maar hét hoofdpersonage is dus Jeremy, die opgroeit onder de bedenkelijke vleugels van zijn grootouders Lydia en August. Die baten een rendez-voushotel uit waarin hoge functionarissen vermoord worden. Diane, een privédetective, doet daar onderzoek naar, maar raakt geobsedeerd door Jeremy.

­

Jeremy is de jongen en de man die alle personages in beweging brengt. Zo hadden zijn ouders het ook voorspeld: hij is hier niet zomaar, hij heeft een bijzondere opdracht, hij moet mensen in beweging brengen. De vraag is waarheen en waartoe.

­

“Dit boek is zeer ambitieus”, zegt journalist en recensent Olaf Koens in de nieuwe aflevering van DS Letteren. “Er zitten veel lijnen in, te veel. Heel veel dingen snap ik ook niet. En toch heb ik dit boek dichtgeslagen met het gevoel: ik ben wel verstrooid geweest. Liever te veel ambitie dan te weinig.”

­

“Dit boek heeft op zijn minst de intentie om de vinger aan de pols van deze tijd te houden”, zegt oud-collega en leerkracht Nederlands Filip Rogiers. “Er zitten heel wat verknipte breinen in. That’s our time. Maar ik voelde geen verbinding, met geen enkel personage. Het liet mij onverschillig. Daarom vind ik het niet geslaagd. Maar misschien ben ik niet aandachtig genoeg geweest voor de poëzie die er ook in zit.”

­

Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op standaard.be/deboon

­

Credits

­

Gasten Olaf Koens, Filip Rogiers | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Yves Delepeleire | Audioproductie Niels De Keukelaere | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

We schrijven het zoals je ’t hoort,’ zei Lydia. ‘Petietamie, in roze letters. Met op elke “i” een hartje in plaats van een stip.” Zo begint ‘De rode koe’, van Hans Depelchin. Hij is een van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs.
­
De jonge Jeremy wordt door zijn ouders achtergelaten. Dat eenvoudige begin van De rode koe is de aftrap voor een wirwar aan personages en een wervelstorm aan gebeurtenissen. Maar hét hoofdpersonage is dus Jeremy, die opgroeit onder de bedenkelijke vleugels van zijn grootouders Lydia en August. Die baten een rendez-voushotel uit waarin hoge functionarissen vermoord worden. Diane, een privédetective, doet daar onderzoek naar, maar raakt geobsedeerd door Jeremy.
­
Jeremy is de jongen en de man die alle personages in beweging brengt. Zo hadden zijn ouders het ook voorspeld: hij is hier niet zomaar, hij heeft een bijzondere opdracht, hij moet mensen in beweging brengen. De vraag is waarheen en waartoe.
­
“Dit boek is zeer ambitieus”, zegt journalist en recensent Olaf Koens in de nieuwe aflevering van DS Letteren. “Er zitten veel lijnen in, te veel. Heel veel dingen snap ik ook niet. En toch heb ik dit boek dichtgeslagen met het gevoel: ik ben wel verstrooid geweest. Liever te veel ambitie dan te weinig.”
­
“Dit boek heeft op zijn minst de intentie om de vinger aan de pols van deze tijd te houden”, zegt oud-collega en leerkracht Nederlands Filip Rogiers. “Er zitten heel wat verknipte breinen in. That’s our time. Maar ik voelde geen verbinding, met geen enkel personage. Het liet mij onverschillig. Daarom vind ik het niet geslaagd. Maar misschien ben ik niet aandachtig genoeg geweest voor de poëzie die er ook in zit.”
­
Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op <a href="https://www.standaard.be/deboon">standaard.be/deboon</a>
­
Credits
­
Gasten Olaf Koens, Filip Rogiers | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Yves Delepeleire | Audioproductie Niels De Keukelaere | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Boon 2026 | "Met 'De rode koe' heeft Hans Depelchin een zeer ambitieus boek geschreven. Te ambitieus"

“Wanneer ik voorzichtig de deur een stukje openduw, zie ik haar in de keuken staan. Een vrouw van een jaar of dertig, op kousenvoeten.” Zo begint ‘Als de dieren’, van Lieselot Mariën. Het is één van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs. 

Zeven poorten. Dat zijn twee poorten minder dan in Dante’s Inferno. Maar niettemin zeven poorten. De vrouw in Lieselot Mariëns debuutroman gaat ze een voor een binnen en waar ze als prille moeder dacht de hemel te vinden, beleeft ze een nachtmerrie. Ouder zijn van een huilbaby blijkt een repetitieve uitputtingsslag, ze voelt zichzelf wegzinken in een postnatale depressie en vervreemdt van iedereen: van zichzelf, haar partner, haar kind, en stelt vast: ik kom niet meer thuis. Mariën schrijft het in poëtisch proza, heel intuïtief, met een bladspiegel die haar verscheurdheid weerspiegelt.




“Op de eerste pagina wist je dat dit een bijzonder debuut was”, zegt auteur Peter Verhelst in de nieuwe aflevering van DS Letteren. “Je voelt onmiddellijk dat het iemand is die op iets gebroed heeft en plots de goede vorm vindt. Dat is een heel goed boek.”




“Ik ken Lieselot van op school”, zegt redacteur en auteur Jozefien Van Beek. “En in alles wat ze doet is ze belachelijk getalenteerd.” Dat belooft dus. Maar maakt Lieselot Mariën ook kans op de Boon Literatuurprijs?




Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op standaard.be/deboon




CREDITS

Gasten Peter Verelst, Jozefien Van Beek | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Yves Delepeleire | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld 

“Wanneer ik voorzichtig de deur een stukje openduw, zie ik haar in de keuken staan. Een vrouw van een jaar of dertig, op kousenvoeten.” Zo begint ‘Als de dieren’, van Lieselot Mariën. Het is één van de genomineerden voor de Boon Literatuurprijs.&nbsp;
Zeven poorten. Dat zijn twee poorten minder dan in Dante’s Inferno. Maar niettemin zeven poorten. De vrouw in Lieselot Mariëns debuutroman gaat ze een voor een binnen en waar ze als prille moeder dacht de hemel te vinden, beleeft ze een nachtmerrie. Ouder zijn van een huilbaby blijkt een repetitieve uitputtingsslag, ze voelt zichzelf wegzinken in een postnatale depressie en vervreemdt van iedereen: van zichzelf, haar partner, haar kind, en stelt vast: ik kom niet meer thuis. Mariën schrijft het in poëtisch proza, heel intuïtief, met een bladspiegel die haar verscheurdheid weerspiegelt.
 
“Op de eerste pagina wist je dat dit een bijzonder debuut was”, zegt auteur Peter Verhelst in de nieuwe aflevering van DS Letteren. “Je voelt onmiddellijk dat het iemand is die op iets gebroed heeft en plots de goede vorm vindt. Dat is een heel goed boek.”
 
“Ik ken Lieselot van op school”, zegt redacteur en auteur Jozefien Van Beek. “En in alles wat ze doet is ze belachelijk getalenteerd.” Dat belooft dus. Maar maakt Lieselot Mariën ook kans op de Boon Literatuurprijs?
 
Ook jij hebt een stem: kies mee wie de Boon Publieksprijs wint en maak kans op een weekendje Mechelen. Stemmen kan op <a href="https://standaard.be/deboon">standaard.be/deboon</a>
 
CREDITS
Gasten Peter Verelst, Jozefien Van Beek | Presentatie Sarah Vankersschaever | Eindredactie Yves Delepeleire | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld&nbsp;

Salman Rushdie verwerkt met een liefdesverhaal de moordpoging op hem

In 1 playlist(s)

DS Letteren (podcastapp)

Social links

Recent clips