'Als je zo ontzettend groot bent dat je kop op 12 meter hoogte zit, hoe sterk moet je hart dan wel niet zijn?' verzucht Maarten terwijl hij langs de nekwervels omhoog tuurt. Gijs wil vooral weten hoe deze gigant zich verdedigde. 'Waar mik je op als vleeseter?' vraagt hij zich af. 'Hoe haal je een sauropode neer?'




De hoogte in

Er is nog zóveel meer te vertellen over de wonderlijke langnekken dat we er nog een aflevering aan besteden. Maar waar het bij Diplodocus met zijn horizontale nek nog mogelijk was op de grond te blijven, moeten we bij Brachiosaurus echt de hoogte in. Samen met Jonathan Wallaard, paleontoloog van het Oertijdmuseum, klimt Gijs omhoog om het reusachtige dier in de ogen te kijken.




Vleeseters

In de vorige aflevering hebben we gehoord hoe sauropoden zó groot konden worden. Nu willen we weten waarom dit zo’n slimme strategie was. En hoe verdedigden ze zich tegen de grote roofdieren uit het Jura-tijdperk, zoals Allosaurus en Torvosaurus? Samen met sauropodenkenner Koen Stein van het KBIN te Brussel bedenken we methodes om zo’n langnek te vellen. En… wat is de smerige ‘flesh grazing’ theorie?




Hart zo groot als een mini

Ook het hart van Brachiosaurus wordt besproken: dat moet reusachtig zijn geweest, ‘zo groot als een mini’. En als je het bloed wel tien meter recht omhoog moet pompen, hoe zat het dan met de bloeddruk van dit dier? We komen erachter dat een simpele handeling als ‘water drinken’ niet simpel moet zijn geweest.




Lange tanden

Wat meteen opvalt aan Brachiosaurus zijn z’n lange tanden, die bijna als pennen in zijn bek steken. Wat betekende dat voor zijn voedsel? Daarvoor gaan we te raden bij Femke Holwerda, Neerlands trots bij het beroemde Royal Tyrrell Museum in Canada. Zij is een expert op het gebied van sauropodentanden. Ze vertelt Gijs en Maarten hoe haar onderzoek niet alleen van alles vertelt over het dieet van deze dieren, maar ook over hun gedrag. 




Jurassic Park: aaien?

We eindigen deze aflevering met Jurassic Park. In de eerste film speelt Brachiosaurus een prachtige rol: “It’s a veggie-saurus Lex, a veggie-saurus”. Alan Grant klimt met de beide kinderen een boom in, en ze aaien een Brachiosaurus over de neus. Hoe verstandig is dat eigenlijk? Ilja Nieuwland denkt er het zijne van…

'Als je zo ontzettend groot bent dat je kop op 12 meter hoogte zit, hoe sterk moet je hart dan wel niet zijn?' verzucht Maarten terwijl hij langs de nekwervels omhoog tuurt. Gijs wil vooral weten hoe deze gigant zich verdedigde. 'Waar mik je op als vleeseter?' vraagt hij zich af. 'Hoe haal je een sauropode neer?' De hoogte inEr is nog zóveel meer te vertellen over de wonderlijke langnekken dat we er nog een aflevering aan besteden. Maar waar het bij Diplodocus met zijn horizontale nek nog mogelijk was op de grond te blijven, moeten we bij Brachiosaurus echt de hoogte in. Samen met Jonathan Wallaard, paleontoloog van het Oertijdmuseum, klimt Gijs omhoog om het reusachtige dier in de ogen te kijken. VleesetersIn de vorige aflevering hebben we gehoord hoe sauropoden zó groot konden worden. Nu willen we weten waarom dit zo’n slimme strategie was. En hoe verdedigden ze zich tegen de grote roofdieren uit het Jura-tijdperk, zoals Allosaurus en Torvosaurus? Samen met sauropodenkenner Koen Stein van het KBIN te Brussel bedenken we methodes om zo’n langnek te vellen. En… wat is de smerige ‘flesh grazing’ theorie? Hart zo groot als een miniOok het hart van Brachiosaurus wordt besproken: dat moet reusachtig zijn geweest, ‘zo groot als een mini’. En als je het bloed wel tien meter recht omhoog moet pompen, hoe zat het dan met de bloeddruk van dit dier? We komen erachter dat een simpele handeling als ‘water drinken’ niet simpel moet zijn geweest. Lange tandenWat meteen opvalt aan Brachiosaurus zijn z’n lange tanden, die bijna als pennen in zijn bek steken. Wat betekende dat voor zijn voedsel? Daarvoor gaan we te raden bij Femke Holwerda, Neerlands trots bij het beroemde Royal Tyrrell Museum in Canada. Zij is een expert op het gebied van sauropodentanden. Ze vertelt Gijs en Maarten hoe haar onderzoek niet alleen van alles vertelt over het dieet van deze dieren, maar ook over hun gedrag.&nbsp; Jurassic Park: aaien?We eindigen deze aflevering met Jurassic Park. In de eerste film speelt Brachiosaurus een prachtige rol: “It’s a veggie-saurus Lex, a veggie-saurus”. Alan Grant klimt met de beide kinderen een boom in, en ze aaien een Brachiosaurus over de neus. Hoe verstandig is dat eigenlijk? Ilja Nieuwland denkt er het zijne van…

Maarten van Rossem en Gijs Rademaker geven je een nieuw beeld van dinosauriërs! Elke week worden er nieuwe dino's opgegraven en wordt er razendsnel méér bekend over deze dieren. In Dinocast bezoeken Maarten en Gijs de grootste dino-musea en dino-kenners van Nederland en België en stellen ze alle vragen die ze kunnen bedenken.




We bespreken gepantserde planteneters als Stegosaurus en Triceratops, slimme vleeseters als Tyrannosaurus rex of Velociraptor en langnekken zoals Diplodocus. Aan het eind van iedere aflevering bespreekt het Dinocast-team ook de Jurassic park films: wat klopt er van de dinosaurussen die we daarin zien verschijnen?




Dinocast is een vlotte en toegankelijke podcast, gemaakt uit liefde voor dinosauriërs en bedoeld deze dieren bekender te maken voor een breed publiek. Voor iedereen die vroeger al van dino's hield, en nu nog steeds een beetje!

Maarten van Rossem en Gijs Rademaker geven je een nieuw beeld van dinosauriërs! Elke week worden er nieuwe dino's opgegraven en wordt er razendsnel méér bekend over deze dieren. In Dinocast bezoeken Maarten en Gijs de grootste dino-musea en dino-kenners van Nederland en België en stellen ze alle vragen die ze kunnen bedenken. We bespreken gepantserde planteneters als Stegosaurus en Triceratops, slimme vleeseters als Tyrannosaurus rex of Velociraptor en langnekken zoals Diplodocus. Aan het eind van iedere aflevering bespreekt het Dinocast-team ook de Jurassic park films: wat klopt er van de dinosaurussen die we daarin zien verschijnen? Dinocast is een vlotte en toegankelijke podcast, gemaakt uit liefde voor dinosauriërs en bedoeld deze dieren bekender te maken voor een breed publiek. Voor iedereen die vroeger al van dino's hield, en nu nog steeds een beetje!