Met pleegmoeder Merith Koedood en Mariël Borger, van de christelijke jeugdzorgorganisatie Timon.
Zo’n twee derde van de pleegouders in Nederland is christen, bleek eerder uit onderzoek van het Nederlands Dagblad. De kinderen die bij hen komen wonen, groeien lang niet altijd op met geloof. Neem je een pleegkind dan mee naar de kerk? Bid je samen voor het slapengaan? En wat gaat te ver? Woensdag begint de Week van de Pleegzorg.

Merith en haar man hadden een adoptietraject achter de rug dat was stukgelopen. Midden in de coronatijd kregen ze met spoed twee zusjes in huis: de jongste was negen maanden, de oudste bijna vier. Merith vertelt dat ze zich eerst niet aan de meisjes durfde te hechten. Daarna werden zij en haar man voor de meisjes gewoon papa en mama.
De rechter besliste in eerste instantie dat de zusjes tot hun achttiende zouden blijven. Hun moeder ging in hoger beroep en kreeg gelijk: de meiden moesten terug. Op de ochtend dat Merith haar pleegdochters thuis moest brengen, zette ze hen op het keukentrapje en zegende ze hen met haar handen op hun hoofd. ‘Heer, ik ben ervan overtuigd dat U niet loslaat wat Uw hand is begonnen.’
Inmiddels zijn de meisjes om het weekend bij hen en gaan ze mee op vakantie. Hun moeder kwam altijd al over de vloer, ook bij bidden en danken, en ging dit jaar zelfs mee naar de kerk. ‘Het kind is niet jouw eigendom. Het is een leenpand. Dat zijn alle kinderen overigens.’

Mariël vertelt hoe Timon pleegouders en kinderen bij elkaar zoekt. Alle pleegouders die zich bij Timon aanmelden zijn christen, dus ouders horen meteen aan het begin dat hun kind in een christelijk gezin terechtkomt. Pleegouders hoeven hun leven niet om te gooien. Gaan ze elke zondag naar de kerk, dan gaat het kind mee. Kunnen de ouders daar niet mee leven, dan is het geen match. Een pleegkind laten dopen kan niet zomaar. En ook bidden aan bed kan overweldigend zijn voor een kind dat dat niet gewend is. ‘Je voedt het kind van iemand anders op.’ Dat geldt ook voor een islamitisch kind: niet elke pleegouder kan of wil zonder varkensvlees koken, en dat zeg je liever van tevoren.

Dick en Daniël praten ook over wat pleegzorg van je vraagt. Merith zegde haar baan op, omdat het anders niet ging. Ook gaat het over waarom pleegkinderen een hekel hebben aan het woordje ‘pleeg’. En over wat je doet als je pleegdochter op zondag niet meer mee wil naar de kerk.

Meer lezen over het onderwerp?
https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178425/het-overgrote-deel-van-pleegouders-is-christen-maar-hun-pleeg
https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178433/je-pleegkind-bekeren-mag-dat-zomaar-we-zijn-soms-te-overspann
https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178430/een-huis-twee-religies-jolanda-is-christen-en-pleegmoeder-van

Met pleegmoeder Merith Koedood en Mari&euml;l Borger, van de christelijke jeugdzorgorganisatie Timon. Zo&rsquo;n twee derde van de pleegouders in Nederland is christen, bleek eerder uit onderzoek van het Nederlands Dagblad. De kinderen die bij hen komen wonen, groeien lang niet altijd op met geloof. Neem je een pleegkind dan mee naar de kerk? Bid je samen voor het slapengaan? En wat gaat te ver? Woensdag begint de Week van de Pleegzorg.
Merith en haar man hadden een adoptietraject achter de rug dat was stukgelopen. Midden in de coronatijd kregen ze met spoed twee zusjes in huis: de jongste was negen maanden, de oudste bijna vier. Merith vertelt dat ze zich eerst niet aan de meisjes durfde te hechten. Daarna werden zij en haar man voor de meisjes gewoon papa en mama. De rechter besliste in eerste instantie dat de zusjes tot hun achttiende zouden blijven. Hun moeder ging in hoger beroep en kreeg gelijk: de meiden moesten terug. Op de ochtend dat Merith haar pleegdochters thuis moest brengen, zette ze hen op het keukentrapje en zegende ze hen met haar handen op hun hoofd. &lsquo;Heer, ik ben ervan overtuigd dat U niet loslaat wat Uw hand is begonnen.&rsquo; Inmiddels zijn de meisjes om het weekend bij hen en gaan ze mee op vakantie. Hun moeder kwam altijd al over de vloer, ook bij bidden en danken, en ging dit jaar zelfs mee naar de kerk. &lsquo;Het kind is niet jouw eigendom. Het is een leenpand. Dat zijn alle kinderen overigens.&rsquo;
Mari&euml;l vertelt hoe Timon pleegouders en kinderen bij elkaar zoekt. Alle pleegouders die zich bij Timon aanmelden zijn christen, dus ouders horen meteen aan het begin dat hun kind in een christelijk gezin terechtkomt. Pleegouders hoeven hun leven niet om te gooien. Gaan ze elke zondag naar de kerk, dan gaat het kind mee. Kunnen de ouders daar niet mee leven, dan is het geen match. Een pleegkind laten dopen kan niet zomaar. En ook bidden aan bed kan overweldigend zijn voor een kind dat dat niet gewend is. &lsquo;Je voedt het kind van iemand anders op.&rsquo; Dat geldt ook voor een islamitisch kind: niet elke pleegouder kan of wil zonder varkensvlees koken, en dat zeg je liever van tevoren.
Dick en Dani&euml;l praten ook over wat pleegzorg van je vraagt. Merith zegde haar baan op, omdat het anders niet ging. Ook gaat het over waarom pleegkinderen een hekel hebben aan het woordje &lsquo;pleeg&rsquo;. En over wat je doet als je pleegdochter op zondag niet meer mee wil naar de kerk.
Meer lezen over het onderwerp? https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178425/het-overgrote-deel-van-pleegouders-is-christen-maar-hun-pleeg https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178433/je-pleegkind-bekeren-mag-dat-zomaar-we-zijn-soms-te-overspann https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178430/een-huis-twee-religies-jolanda-is-christen-en-pleegmoeder-van

Alles wat je wilt weten over geloof en kerk met elke week interessante gasten en altijd Dick Schinkelshoek en Daniël Gillissen. Elke vrijdag een nieuwe aflevering.