Veertig jaar lang was Hans Claus gevangenisdirecteur. In zijn boek 'Memoires van een gevangenisdirecteur' blikt hij terug op zijn carrière als “buitenbeentje van de gevangeniswereld”, die hij fundamenteel wilde veranderen. “Gelukkig heb ik tegen het einde van mijn carrière toch iets in gang kunnen zetten dat uitzicht geeft op beterschap”, zegt hij.

193. Gerecht vergat gifmenger in de cel te stoppen: "Dan was die moord nooit gebeurd"
31:42

192. Het lichaam in de reiskoffer: "Net op de dag dat hij naar de cel moest, verdween hij"
35:10

191. De dodelijke brand in Puurs: "Na een maand coma wist Stefanie niet dat haar kinderen dood waren"
39:17