Ik sprak recent een jonge belegger die flink geschrokken was van de beursbewegingen in de afgelopen week. De wereldaandelenindex daalde met een kleine 3%. Ik moest even lachen, want die daling stelt niets voor. Het zette me wel aan het denken.

Recentelijk gaf J.P. Morgan aan dat de instroom in hun beleggingsfondsen vooral bij de klanten in de laagste inkomensgroep relatief het hoogst was. Dat is de groep die normaal gesproken niet zoveel opheeft met beleggen. Maar nu wel. Logisch, sparen kost geld. En de rendementen op aandelen waren hoog. Let wel: waren. Een bekend beursgezegde luidt: 'Geld volgt rendement'.

Vorig jaar zagen we een maximale koerscorrectie van 5,6%, en dat terwijl de wereldwijde beurzen toch met een prachtige 30% zijn gestegen. Geen risico, maar wel rendement. Wat wil je nog meer? Ik heb de jonge belegger er gelijk maar op gewezen dat er gemiddeld ieder jaar een correctie van 14% is. Dat is bijna driemaal de maximale daling van afgelopen jaar. Dus als je al wakker ligt van een dergelijke rimpeling, dan ga je in de toekomst nog weleens badend in het angstzweet wakker schrikken.

Obligatiebeleggers kennen deze wereld overigens al. Duitse staatsobligaties hebben afgelopen jaar het slechtste rendement sinds 1999 laten zien. Die beleggers wisten al van tevoren dat obligaties een niet zo briljante opbrengst zouden geven. Als je een tienjarige obligatie met een effectieve rente van -0,5% koopt, is de kans groot dat je de komende tien jaar een half procent per jaar gaat verliezen. En ook in 2022, hoe vers dat jaar ook is, is het koersverlies op een wereldwijde obligatieportefeuille groter dan de rentecoupon oplevert. Dat gaat natuurlijk al snel als je nauwelijks rente ontvangt. Ziehier het beeld van het meest logische scenario voor de komende jaren: wel risico, geen rendement.

Een dergelijk scenario ligt ook voor aandelen op de loer. Er lijkt niet veel rek meer in de waarderingen te zitten. In de afgelopen vijf jaar is de koers-winstverhouding wereldwijd gestegen van 16,2 naar 19,6. Daarmee zitten we bovenin de bandbreedte van wat we de afgelopen decennia hebben gezien. En de grootste winststijgingen zijn ook wel achter de rug.

Nee, komende tijd zal Mister Market jonge beleggers leren wat écht beleggen is. Echt beleggen is bloed, zweet en tranen, een emotionele achtbaan. Minder rendement en meer risico. Maar het is een schrale troost dat je, als je eenmaal een paar van die correcties hebt meegemaakt, uiteindelijk gepokt, gemazeld en gecoronaad bent. En dat maakt je een betere belegger. Maar het kost je wel af en toe je goede nachtrust.

Over de column van Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook privé. Reageer via corne.vanzeijl@actiam.nl. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.

Ik sprak recent een jonge belegger die flink geschrokken was van de beursbewegingen in de afgelopen week. De wereldaandelenindex daalde met een kleine 3%. Ik moest even lachen, want die daling stelt niets voor. Het zette me wel aan het denken.
Recentelijk gaf J.P. Morgan aan dat de instroom in hun beleggingsfondsen vooral bij de klanten in de laagste inkomensgroep relatief het hoogst was. Dat is de groep die normaal gesproken niet zoveel opheeft met beleggen. Maar nu wel. Logisch, sparen kost geld. En de rendementen op aandelen waren hoog. Let wel: waren. Een bekend beursgezegde luidt: 'Geld volgt rendement'.
Vorig jaar zagen we een maximale koerscorrectie van 5,6%, en dat terwijl de wereldwijde beurzen toch met een prachtige 30% zijn gestegen. Geen risico, maar wel rendement. Wat wil je nog meer? Ik heb de jonge belegger er gelijk maar op gewezen dat er gemiddeld ieder jaar een correctie van 14% is. Dat is bijna driemaal de maximale daling van afgelopen jaar. Dus als je al wakker ligt van een dergelijke rimpeling, dan ga je in de toekomst nog weleens badend in het angstzweet wakker schrikken.
Obligatiebeleggers kennen deze wereld overigens al. Duitse staatsobligaties hebben afgelopen jaar het slechtste rendement sinds 1999 laten zien. Die beleggers wisten al van tevoren dat obligaties een niet zo briljante opbrengst zouden geven. Als je een tienjarige obligatie met een effectieve rente van -0,5% koopt, is de kans groot dat je de komende tien jaar een half procent per jaar gaat verliezen. En ook in 2022, hoe vers dat jaar ook is, is het koersverlies op een wereldwijde obligatieportefeuille groter dan de rentecoupon oplevert. Dat gaat natuurlijk al snel als je nauwelijks rente ontvangt. Ziehier het beeld van het meest logische scenario voor de komende jaren: wel risico, geen rendement.
Een dergelijk scenario ligt ook voor aandelen op de loer. Er lijkt niet veel rek meer in de waarderingen te zitten. In de afgelopen vijf jaar is de koers-winstverhouding wereldwijd gestegen van 16,2 naar 19,6. Daarmee zitten we bovenin de bandbreedte van wat we de afgelopen decennia hebben gezien. En de grootste winststijgingen zijn ook wel achter de rug.
Nee, komende tijd zal Mister Market jonge beleggers leren wat &eacute;cht beleggen is. Echt beleggen is bloed, zweet en tranen, een emotionele achtbaan. Minder rendement en meer risico. Maar het is een schrale troost dat je, als je eenmaal een paar van die correcties hebt meegemaakt, uiteindelijk gepokt, gemazeld en gecoronaad bent. En dat maakt je een betere belegger. Maar het kost je wel af en toe je goede nachtrust.
Over de column van Corn&eacute; van Zeijl
Corn&eacute; van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook priv&eacute;. Reageer via&nbsp;<a href="mailto:corne.vanzeijl@actiam.nl">corne.vanzeijl@actiam.nl</a>. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het&nbsp;<a href="https://fd.nl/auteur/corne-van-zeijl">FD</a>.

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Column Corné van Zeijl | BNR

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.