Uit de Verenigde Staten kwam afgelopen week een golf aan nieuwsberichten die impact heeft op het bedrijfsleven. Ik noem er een paar. 

President Trump verordonneerde dat de hypotheekbanken Freddie Mac en Fannie Mae hun kasreserves van $200 mrd moeten gebruiken om hypotheekobligaties op te kopen. Daardoor daalt de rente en worden huizen betaalbaarder.

Maar de marges op hypotheken zijn momenteel al relatief laag. Op een 30-jarige hypotheek verdienen Amerikaanse banken momenteel 1,5%. Een paar jaar geleden was dat nog 3,0%. Voor de hypotheekrente is het belangrijker wat de overheid doet. En als die haar tekort verder laat oplopen, zal dat vroeg of laat invloed hebben op de rente.

Dat tekort loopt onder meer op omdat de opbrengst van de importtarieven, naar verwachting $300 mrd, al minstens twee keer is uitgegeven. Enerzijds door de belastingteruggave aan consumenten, het Tariff Dividend: elke Amerikaan krijgt $2000 terug van de overheid. Dat kost een bescheiden $300 tot $600 mrd, hoewel de president zich dat deze week niet meer wist te herinneren. Anderzijds gaan de defensie-uitgaven met $500 mrd omhoog. Ook betaald uit de importtarieven.
Misschien werkt mijn rekenmachine niet zo goed meer, maar ik kom niet uit.

Daarnaast wil het Witte Huis de aankoop van huizen door bedrijven verbieden. Een soort Hugo de Jonge-actie in de huizenmarkt. Daar ingrijpen kan nodig en nuttig zijn, maar je moet heel goed nadenken over de bijeffecten. Als deze bedrijven geen huizen meer mogen hebben, bouwen ze ook geen nieuwe meer, waardoor het huizenaanbod daalt. Op korte termijn klinkt het leuk, het kan op lange termijn dramatisch slecht uitwerken.

Ook wil Trump de tarieven op creditcards limiteren tot 10%. Daar is wat voor te zeggen. Momenteel staan die gemiddeld op 21%. Die marges zijn inderdaad in de loop van de tijd flink gestegen, ook onder Trump 1.0.

Maar een dergelijke maatregel is niet goed voor de winstgevendheid van de banken, om het mild uit te drukken. Die marges klinken belachelijk en zijn dat ook.

De andere kant van de medaille is dat deze hoge marges ook zo hoog zijn omdat de betalingsmoraal van de gemiddelde Amerikaan te wensen overlaat. Maar liefst 12% van de creditcardbezitters loopt meer dan negentig dagen achter met zijn betalingen. Alleen tijdens de naweeën van de kredietcrisis van 2009 was dat percentage hoger.

Een hoop Trump-actie dus. Opvallend is dat al die acties tegen de belangen van het bedrijfsleven ingaan. Op zich vreemd. Het zou niet misstaan in communistisch China. Een jaar geleden dacht iedereen dat Trump pro-bedrijfsleven was. Zou het misschien iets te maken hebben met de tussentijdse verkiezingen, komende november? Nee, daar trappen kiezers niet in, toch?

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.

Uit de Verenigde Staten kwam afgelopen week een golf aan nieuwsberichten die impact heeft op het bedrijfsleven. Ik noem er een paar.&nbsp;
President Trump verordonneerde dat de hypotheekbanken Freddie Mac en Fannie Mae hun kasreserves van $200 mrd moeten gebruiken om hypotheekobligaties op te kopen. Daardoor daalt de rente en worden huizen betaalbaarder.
Maar de marges op hypotheken zijn momenteel al relatief laag. Op een 30-jarige hypotheek verdienen Amerikaanse banken momenteel 1,5%. Een paar jaar geleden was dat nog 3,0%. Voor de hypotheekrente is het belangrijker wat de overheid doet. En als die haar tekort verder laat oplopen, zal dat vroeg of laat invloed hebben op de rente.
Dat tekort loopt onder meer op omdat de opbrengst van de importtarieven, naar verwachting $300 mrd, al minstens twee keer is uitgegeven. Enerzijds door de belastingteruggave aan consumenten, het Tariff Dividend: elke Amerikaan krijgt $2000 terug van de overheid. Dat kost een bescheiden $300 tot $600 mrd, hoewel de president zich dat deze week niet meer wist te herinneren. Anderzijds gaan de defensie-uitgaven met $500 mrd omhoog. Ook betaald uit de importtarieven. Misschien werkt mijn rekenmachine niet zo goed meer, maar ik kom niet uit.
Daarnaast wil het Witte Huis de aankoop van huizen door bedrijven verbieden. Een soort Hugo de Jonge-actie in de huizenmarkt. Daar ingrijpen kan nodig en nuttig zijn, maar je moet heel goed nadenken over de bijeffecten. Als deze bedrijven geen huizen meer mogen hebben, bouwen ze ook geen nieuwe meer, waardoor het huizenaanbod daalt. Op korte termijn klinkt het leuk, het kan op lange termijn dramatisch slecht uitwerken.
Ook wil Trump de tarieven op creditcards limiteren tot 10%. Daar is wat voor te zeggen. Momenteel staan die gemiddeld op 21%. Die marges zijn inderdaad in de loop van de tijd flink gestegen, ook onder Trump 1.0.
Maar een dergelijke maatregel is niet goed voor de winstgevendheid van de banken, om het mild uit te drukken. Die marges klinken belachelijk en zijn dat ook.
De andere kant van de medaille is dat deze hoge marges ook zo hoog zijn omdat de betalingsmoraal van de gemiddelde Amerikaan te wensen overlaat. Maar liefst 12% van de creditcardbezitters loopt meer dan negentig dagen achter met zijn betalingen. Alleen tijdens de nawee&euml;n van de kredietcrisis van 2009 was dat percentage hoger.
Een hoop Trump-actie dus. Opvallend is dat al die acties tegen de belangen van het bedrijfsleven ingaan. Op zich vreemd. Het zou niet misstaan in communistisch China. Een jaar geleden dacht iedereen dat Trump pro-bedrijfsleven was. Zou het misschien iets te maken hebben met de tussentijdse verkiezingen, komende november? Nee, daar trappen kiezers niet in, toch?
Corn&eacute; van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook priv&eacute;. Reageer via <a href="mailto:c.zeijl@cardano.com">c.zeijl@cardano.com</a>. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het&nbsp;<a href="https://fd.nl/auteur/corne-van-zeijl">FD.</a>

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Column Corné van Zeijl | BNR

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.