Het CBS publiceerde verse inflatiecijfers. In de afgelopen 12 maanden is de koopkracht van uw geld weer met 3,5% afgenomen. Maar goed nieuws uit Frankfurt, de ECB gaat volgende week de rente verhogen. Niet dat u daar wat van gaat merken. De kans dat u meer rente op uw spaarrekening krijgt is klein. De banken weten toch dat u niet snel overstapt. En toegegeven, die spaarrente is slechts een schamele fooi. Een kwart procentje meer of minder maakt niet veel uit. Sparen levert sowieso te weinig op. In de afgelopen tien jaar lag de spaarrente gemiddeld maar liefst 2,7% onder de inflatie. Dat is dus per jaar. Ieder jaar word je 2,7% armer, hoe hard je ook spaart.

Dan maar alles in aandelen beleggen? Normaal gesproken stijgen de winsten met de inflatie mee en daarmee zijn aandelen een prima inflatie bescherming. Maar het is geen garantie. In de jaren zeventig, stegen de lonen harder dan de inflatie en snoepte de factor arbeid een steeds groter deel van de koek op. Dit is overigens geen pleidooi om vol in aandelen te gaan, verre van dat zelfs. De huidige AI-gekte geeft mij een internetbubbel gevoel à la 2000. De grote tech bedrijven willen in de komende maanden voor U$ 280 miljard aan aandelen uitgeven. Het lijkt alsof ze deze bedragen voor de poorten van de hel willen wegslepen. Dat zorgt voor een onbalans in de vraag en aanbod van aandelen. Als al die bedrijven zulke gigantische bedragen uit de markt halen, is dat een teken dat zij het in ieder geval een mooi moment vinden om te verkopen. Moet u dan wel kopen? Even  ter vergelijking, die U$ 280 miljard is een half procent van de totale beurswaarde van de Amerikaanse beurs. Dat lijkt niet veel, maar koersen worden bepaald door het beetje extra aanbod of vraag. En dit is toch meer dan een beetje.

Een interessant bijeffect van de AI-boom zien we in Zuid-Korea. Werknemers in de chip divisie van Samsung kregen een bonus van U$ 400.000, zolang ze maar niet gingen staken. Een mooi klassiek gevecht tussen kapitaal en arbeid. Samsung verdient momenteel zo verschrikkelijk veel met hun chips dat ze zich geen productiestops kunnen veroorloven. De fabrieken draaien op maximale capaciteit tegen de hoogste prijzen ooit. Die tienduizenden medewerkers krijgen met deze deal 10% van de operationele winst van de hele divisie. Pikant detail is dat de werknemers in de huishoudelijke apparaten afdeling een bescheiden U$ 4000 kregen. Duidelijk dat hier de machtsverhoudingen tussen arbeid en kapitaal anders liggen.

Wat leren we hiervan? Je moet als werknemer zorgen dat je onmisbaar bent. Dan heb je een machtpositie die je kunt uitonderhandelen. Dan kun je nog een beetje de inflatie voorblijven. Want met sparen, hoe nuttig ook, lukt dat in ieder geval niet.

Over Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het F