Het begon met de Greenspan-put, toen kwam de Bernanke-put, daarna die van Yellen en nu hebben we de Powell-put. Deze term geeft aan dat centrale banken zouden ingrijpen bij een crisis in de financiële markten. Zoals bijvoorbeeld tijdens de beurscrash van 1987, de crisis rond het hedgefonds LTCM in 1998, de kredietcrisis en recent tijdens de coronadip.

Nu is de centrale bank er om de economie te redden en niet de beurskoersen. Er is research gedaan op welk moment die put, een term geleend van de optiemarkt, in werking zou treden. Dat zou ergens bij een koersdaling van 15% zijn. Dat is een leuk gegeven, maar onzinnig om daar een precies getal op te plakken. Ik denk dat centrale banken vooral de economie willen redden. En als er een crisis in de economie is, is er ook vaak een crisis op de beurs. Als je de ene redt, zal je ook de ander redden.

In het verleden werkte de Powell-put goed. Alleen wordt het iedere keer iets moeilijker om de getroffen maatregelen te normaliseren. En daarom zitten we nu met deze ultralage rentes. Ik zag van de week een oude advertentie van Rabobank met de spaarrentes uit 1982. De rente van een basisspaarrekening werd toen verlaagd van 8,0% naar 7,5%. De inflatie bedroeg toen 6,3%. Dat is niet veel anders dan nu. Maar nu mag je met een beetje vermogen een half procent op je spaarrekening bijbetalen.

Beleggers die te veel op deze putoptie leunen moeten wel in de gaten houden dat de situatie dit keer anders is. Ik weet het, dit zijn de gevaarlijkste woorden uit de geschiedenis. Maar dit keer is het echt anders. De Fed heeft nu twee oorlogen te winnen. Dit keer moeten ze niet alleen de groei stimuleren, maar ook de inflatie beteugelen. Volgende week horen we meer, dan is de Fed-rentevergadering.

Als we naar de obligatiemarkten kijken, zien we steeds hogere rentes, vooral bij de kortlopende obligaties. In een paar maanden tijd is de rente op tweejarige obligaties van 0,22% naar nu 0,67% opgelopen. De Fed-futures hebben inmiddels een meer dan 100% kans ingeprijst dat er al in juni 2022 een eerste renteverhoging komt.

De aandelen die de meeste last gaan krijgen van de monetaire verkrapping zijn de aandelen die nu het populairst zijn. U kent ze wel: de meme-aandelen en technologieaandelen met mooie verhalen en geen winst of omzet.

De Powell-put kan de prullenbak in. Mocht er zich een crisis voordoen, dan staat u er alleen voor. Powell staat niet meer klaar om uw hand vast te houden. Het is maar dat u het weet.

Over de column van Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook privé. Reageer via corne.vanzeijl@actiam.nl. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.

Het begon met de Greenspan-put, toen kwam de Bernanke-put, daarna die van Yellen en nu hebben we de Powell-put. Deze term geeft aan dat centrale banken zouden ingrijpen bij een crisis in de financi&euml;le markten. Zoals bijvoorbeeld tijdens de beurscrash van 1987, de crisis rond het hedgefonds LTCM in 1998, de kredietcrisis en recent tijdens de coronadip.
Nu is de centrale bank er om de economie te redden en niet de beurskoersen. Er is research gedaan op welk moment die put, een term geleend van de optiemarkt, in werking zou treden. Dat zou ergens bij een koersdaling van 15% zijn. Dat is een leuk gegeven, maar onzinnig om daar een precies getal op te plakken. Ik denk dat centrale banken vooral de economie willen redden. En als er een crisis in de economie is, is er ook vaak een crisis op de beurs. Als je de ene redt, zal je ook de ander redden.
In het verleden werkte de Powell-put goed. Alleen wordt het iedere keer iets moeilijker om de getroffen maatregelen te normaliseren. En daarom zitten we nu met deze ultralage rentes. Ik zag van de week een oude advertentie van Rabobank met de spaarrentes uit 1982. De rente van een basisspaarrekening werd toen verlaagd van 8,0% naar 7,5%. De inflatie bedroeg toen 6,3%. Dat is niet veel anders dan nu. Maar nu mag je met een beetje vermogen een half procent op je spaarrekening bijbetalen.
Beleggers die te veel op deze putoptie leunen moeten wel in de gaten houden dat de situatie dit keer anders is. Ik weet het, dit zijn de gevaarlijkste woorden uit de geschiedenis. Maar dit keer is het echt anders. De Fed heeft nu twee oorlogen te winnen. Dit keer moeten ze niet alleen de groei stimuleren, maar ook de inflatie beteugelen. Volgende week horen we meer, dan is de Fed-rentevergadering.
Als we naar de obligatiemarkten kijken, zien we steeds hogere rentes, vooral bij de kortlopende obligaties. In een paar maanden tijd is de rente op tweejarige obligaties van 0,22% naar nu 0,67% opgelopen. De Fed-futures hebben inmiddels een meer dan 100% kans ingeprijst dat er al in juni 2022 een eerste renteverhoging komt.
De aandelen die de meeste last gaan krijgen van de monetaire verkrapping zijn de aandelen die nu het populairst zijn. U kent ze wel: de meme-aandelen en technologieaandelen met mooie verhalen en geen winst of omzet.
De Powell-put kan de prullenbak in. Mocht er zich een crisis voordoen, dan staat u er alleen voor. Powell staat niet meer klaar om uw hand vast te houden. Het is maar dat u het weet.
Over de column van Corn&eacute; van Zeijl
Corn&eacute; van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook priv&eacute;. Reageer via <a href="mailto:corne.vanzeijl@actiam.nl">corne.vanzeijl@actiam.nl</a>. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het <a href="https://fd.nl/auteur/corne-van-zeijl">FD</a>.

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Column Corné van Zeijl | BNR

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.