De Britse overheid overweegt Thames Water te nationaliseren. Het is het grootste Britse waterbedrijf, met 15 miljoen klanten in de regio Londen. En één groot drama.

Thames Water kampt al jaren met de gevolgen van achterstallig onderhoud, zoals waterlekkage, waterverontreiniging en milieuschade. Afgelopen week nam de ceo na slechts twee jaar al ontslag. En de gigantische schuldenlast van £16 mrd hangt als een zwaard van Damocles boven het bedrijf.

Om het achterstallig onderhoud aan te pakken, beloofden aandeelhouders £1,5 mrd te investeren. Daar is slechts £500 mln daadwerkelijk van overgeboekt. Daarbij komt nog dat de schulden gekoppeld zijn aan de inflatie. En aangezien die hardnekkig hoog is, lopen de rentelasten flink op.

Thames Water is een typisch geval van sprinkhanen private equity: een bedrijf volladen met schuld, te weinig investeren, geld overboeken naar de aandeelhouders en de maatschappij met de puinhoop achter laten. Dit is private equity van zijn slechtste kant.

In 1989 trok de Europese Commissie al eens ten strijde tegen de Britse regering om de kwaliteit van het drinkwater te normaliseren. Weet u nog dat een van de redenen voor de Britten om de EU te verlaten, al die vervelende EU-regels waren?

Overigens is het wel bijzonder om te kijken wie die private-equitypartijen zijn. Het is een buitengewoon setje. Als eerste zijn er diverse infrastructurele fondsen. Die zijn de laatste jaren erg populair onder grote beleggers. Vervolgens wat staatsfondsen, zoals die van China en Qatar. En dan nog een groepje pensioenfondsen, onder andere van de Britse universiteiten en British Telecom.

Ik geef toe, het klinkt erg populistisch, maar ik zou ervoor pleiten die uitkeringen terug te vorderen van deze sprinkhanen. Het is slechts een luchtballonnetje, dat net zoals al die ballonnetjes uit de Tweede Kamer waarschijnlijk juridisch niet uitvoerbaar is. Bovendien gaat de terugvordering dan ten koste van het vermogen van de pensioenfondsen. De gepensioneerden lijden er dus onder. Maar aan de andere kant, zij hebben ook van die bovenmatige uitkeringen geprofiteerd.

Een saillant detail is dat ook ABP aan dit sprinkhanengedrag meedeed. Het heeft net vorig jaar zijn belang à £170 mln verkocht. Pensioenfonds Zorg en Welzijn heeft nog steeds 2,2%. Als mijn linkse gedachten bewaarheid zouden worden, moeten ook ABP en PFZW de bovenmatige uitkeringen terugstorten.

Nu zijn de bedragen niet dusdanig dat het de pensioenuitkeringen zal raken. Wel geeft het duidelijk aan dat de wereld niet zwart-wit is. Wil je het roofkapitaal aanpakken, blijken opeens gepensioneerden de dupe.

Conclusie: het is altijd goed om naar het totaalplaatje, inclusief alle bijeffecten, te kijken voordat men zijn onderbuikgevoelens laat spreken.

Over de column van Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.

De Britse overheid overweegt Thames Water te nationaliseren. Het is het grootste Britse waterbedrijf, met 15 miljoen klanten in de regio Londen. En één groot drama.
Thames Water kampt al jaren met de gevolgen van achterstallig onderhoud, zoals waterlekkage, waterverontreiniging en milieuschade. Afgelopen week nam de ceo na slechts twee jaar al ontslag. En de gigantische schuldenlast van £16 mrd hangt als een zwaard van Damocles boven het bedrijf.
Om het achterstallig onderhoud aan te pakken, beloofden aandeelhouders £1,5 mrd te investeren. Daar is slechts £500 mln daadwerkelijk van overgeboekt. Daarbij komt nog dat de schulden gekoppeld zijn aan de inflatie. En aangezien die hardnekkig hoog is, lopen de rentelasten flink op.
Thames Water is een typisch geval van sprinkhanen private equity: een bedrijf volladen met schuld, te weinig investeren, geld overboeken naar de aandeelhouders en de maatschappij met de puinhoop achter laten. Dit is private equity van zijn slechtste kant.
In 1989 trok de Europese Commissie al eens ten strijde tegen de Britse regering om de kwaliteit van het drinkwater te normaliseren. Weet u nog dat een van de redenen voor de Britten om de EU te verlaten, al die vervelende EU-regels waren?
Overigens is het wel bijzonder om te kijken wie die private-equitypartijen zijn. Het is een buitengewoon setje. Als eerste zijn er diverse infrastructurele fondsen. Die zijn de laatste jaren erg populair onder grote beleggers. Vervolgens wat staatsfondsen, zoals die van China en Qatar. En dan nog een groepje pensioenfondsen, onder andere van de Britse universiteiten en British Telecom.
Ik geef toe, het klinkt erg populistisch, maar ik zou ervoor pleiten die uitkeringen terug te vorderen van deze sprinkhanen. Het is slechts een luchtballonnetje, dat net zoals al die ballonnetjes uit de Tweede Kamer waarschijnlijk juridisch niet uitvoerbaar is. Bovendien gaat de terugvordering dan ten koste van het vermogen van de pensioenfondsen. De gepensioneerden lijden er dus onder. Maar aan de andere kant, zij hebben ook van die bovenmatige uitkeringen geprofiteerd.
Een saillant detail is dat ook ABP aan dit sprinkhanengedrag meedeed. Het heeft net vorig jaar zijn belang à £170 mln verkocht. Pensioenfonds Zorg en Welzijn heeft nog steeds 2,2%. Als mijn linkse gedachten bewaarheid zouden worden, moeten ook ABP en PFZW de bovenmatige uitkeringen terugstorten.
Nu zijn de bedragen niet dusdanig dat het de pensioenuitkeringen zal raken. Wel geeft het duidelijk aan dat de wereld niet zwart-wit is. Wil je het roofkapitaal aanpakken, blijken opeens gepensioneerden de dupe.
Conclusie: het is altijd goed om naar het totaalplaatje, inclusief alle bijeffecten, te kijken voordat men zijn onderbuikgevoelens laat spreken.
Over de column van Corné van Zeijl
Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via <a href="mailto:c.zeijl@cardano.com">c.zeijl@cardano.com</a>. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het <a href="https://fd.nl/auteur/corne-van-zeijl">FD.</a>

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Column Corné van Zeijl | BNR

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.