Langzaam beginnen obligatiebeleggers zenuwachtig te worden. In de Verenigde Staten wordt het U$ 40.000 miljard schulden niveau steeds zichtbaarder. De obligatierente bereikte een gevaarlijk niveau. Er is het gezegde dat obligatiehandelaren kunnen stoppen met paniekeren, als de Fed in paniek raakt. Deze week raakte de minister van Financiën in paniek. Hij besloot om Amerikaanse staatobligaties op te kopen om de koersen te steunen en dus de rente te drukken. Dat hielp, even. Maar op lange termijn is het natuurlijk geen oplossing. Met deze enorme overheidstekorten moet de US meer schuldpapier uitgeven. Opkopen van datzelfde papier heeft geen zin. We kunnen wel met een beetje schadenfreude naar Amerika zitten kijken maar in Europa hebben zelf schuldenproblemen genoeg. Frankrijk bijvoorbeeld lijkt langzaam maar zeker op de financiële afgrond af te sturen. En er is geen enkel signaal dat ze bereid zijn om het stuur om te gooien.

In het verleden waren er wel meer Europese probleemgevallen. Weet u de PIIGS landen nog? Portugal, Ierland, Italie, Griekenland en Spanje. Met hulp van de overige EU landen en een streng fiscaal beleid hebben deze landen het gered. Griekenland kondigde zelfs een vervroegde aflossing van eur 13 miljard van hun staatschuld af. Daarmee komt de staatschuld in percentage van de economie op 137%. Onder dat van Italië. Wie had dat ooit gedacht tijdens de eurocrisis van 2012. Maar we zijn wel 14 jaar verder,14 jaar  met pijnlijke bezuinigingen. Politiek gezien is en blijft dat erg moeilijk. Kiezers vinden bezuinigingen niet leuk en zien vaak het nut niet.

Met grote zorg zie ik de komende Franse presidentsverkiezingen tegemoet. De kans is groot op een extreem rechtse of een extreem linkse kandidaat. En allebei willen ze leuke dingen voor de mensen. De enige oplossing die ze lijken te aanvaarden is hogere belastingen voor bedrijven en rijken. Maar de belastingen in Frankrijk zijn al zo hoog, dat nog meer belasten alleen maar minder oplevert. Bedrijven zullen niet meer investeren en vertrekken. Hetzelfde geldt voor de vermogenden.

Waarschijnlijk wordt het zo lang mogelijk pappen en nathouden. Maar daar gaat het probleem niet mee weg. Hoe langer je de pijnlijke bezuiniging uitstelt, hoe groter het probleem wordt. De rentelasten groeien harder en harder en voor je het weet zit je in een schuldenspiraal. Net zoals de man met te veel schulden die de brieven van de deurwaarder maar niet meer opent.

Intussen tikt de klok verder. 18 april 2027 zijn de Franse presidentsverkiezingen. Dat is nog maar 240 dagen. Ligt daar de rand van de afgrond? Als Frankrijk gaat, gaan wij mee. Frankrijk is te groot om te redden. Wat te doen?

Nederland is te klein om de boel te kunnen redden. Misschien moet we de schulden ratio dan ook maar op het Franse niveau brengen en dat geld teruggeven aan de Nederlandse belastingbetaler. Dat betekent dat iedere belastingbetaler eur 90.000 terugkrijgt.

Dat is natuurlijk een belachelijk idee. We gaan dan een explosie in te betaalde rente en aflossingen zien net zoals Frankrijk nu. Maar is het minder belachelijk dan het Franse beleid om maar de kop in het zand te steken?

Over Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.

Langzaam beginnen obligatiebeleggers zenuwachtig te worden. In de Verenigde Staten wordt het U$ 40.000 miljard schulden niveau steeds zichtbaarder. De obligatierente bereikte een gevaarlijk niveau. Er is het gezegde dat obligatiehandelaren kunnen stoppen met paniekeren, als de Fed in paniek raakt. Deze week raakte de minister van Financi&euml;n in paniek. Hij besloot om Amerikaanse staatobligaties op te kopen om de koersen te steunen en dus de rente te drukken. Dat hielp, even. Maar op lange termijn is het natuurlijk geen oplossing. Met deze enorme overheidstekorten moet de US meer schuldpapier uitgeven. Opkopen van datzelfde papier heeft geen zin. We kunnen wel met een beetje schadenfreude naar Amerika zitten kijken maar in Europa hebben zelf schuldenproblemen genoeg. Frankrijk bijvoorbeeld lijkt langzaam maar zeker op de financi&euml;le afgrond af te sturen. En er is geen enkel signaal dat ze bereid zijn om het stuur om te gooien.
In het verleden waren er wel meer Europese probleemgevallen. Weet u de PIIGS landen nog? Portugal, Ierland, Italie, Griekenland en Spanje. Met hulp van de overige EU landen en een streng fiscaal beleid hebben deze landen het gered. Griekenland kondigde zelfs een vervroegde aflossing van eur 13 miljard van hun staatschuld af. Daarmee komt de staatschuld in percentage van de economie op 137%. Onder dat van Itali&euml;. Wie had dat ooit gedacht tijdens de eurocrisis van 2012. Maar we zijn wel 14 jaar verder,14 jaar &nbsp;met pijnlijke bezuinigingen. Politiek gezien is en blijft dat erg moeilijk. Kiezers vinden bezuinigingen niet leuk en zien vaak het nut niet.
Met grote zorg zie ik de komende Franse presidentsverkiezingen tegemoet. De kans is groot op een extreem rechtse of een extreem linkse kandidaat. En allebei willen ze leuke dingen voor de mensen. De enige oplossing die ze lijken te aanvaarden is hogere belastingen voor bedrijven en rijken. Maar de belastingen in Frankrijk zijn al zo hoog, dat nog meer belasten alleen maar minder oplevert. Bedrijven zullen niet meer investeren en vertrekken. Hetzelfde geldt voor de vermogenden.
Waarschijnlijk wordt het zo lang mogelijk pappen en nathouden. Maar daar gaat het probleem niet mee weg. Hoe langer je de pijnlijke bezuiniging uitstelt, hoe groter het probleem wordt. De rentelasten groeien harder en harder en voor je het weet zit je in een schuldenspiraal. Net zoals de man met te veel schulden die de brieven van de deurwaarder maar niet meer opent.
Intussen tikt de klok verder. 18 april 2027 zijn de Franse presidentsverkiezingen. Dat is nog maar 240 dagen. Ligt daar de rand van de afgrond? Als Frankrijk gaat, gaan wij mee. Frankrijk is te groot om te redden. Wat te doen?
Nederland is te klein om de boel te kunnen redden. Misschien moet we de schulden ratio dan ook maar op het Franse niveau brengen en dat geld teruggeven aan de Nederlandse belastingbetaler. Dat betekent dat iedere belastingbetaler eur 90.000 terugkrijgt.
Dat is natuurlijk een belachelijk idee. We gaan dan een explosie in te betaalde rente en aflossingen zien net zoals Frankrijk nu. Maar is het minder belachelijk dan het Franse beleid om maar de kop in het zand te steken?
Over Corn&eacute; van Zeijl
Corn&eacute; van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook priv&eacute;. Reageer via <a href="mailto:c.zeijl@cardano.com">c.zeijl@cardano.com</a>. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het&nbsp;<a href="https://fd.nl/auteur/corne-van-zeijl">FD.</a>

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Column Corné van Zeijl | BNR

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.