Hier en daar zie ik steeds meer het S-woord opduiken: stagflatie. Afgelopen week had ik maar liefst 72 mails in mijn inbox met dit woord. Stagflatie klinkt eng. De laatste keer dat ik stagflatie heb meegemaakt, was in het begin van de jaren 80, net voordat ik volwassen werd. Lang geleden dus. In een normale recessie stijgt de werkloosheid, waardoor de consumentenvraag wegvalt. En zonder vraag geen stijgende prijzen. Maar bij stagflatie heb je dus én een slechte economie én stijgende prijzen. Een dramatische combinatie.

In rap tempo worden dan ook de economische verwachtingen naar beneden bijgesteld. Investeringsbank Barclays bijvoorbeeld heeft zijn verwachting voor de economische groei in de eurozone in 2022 met maar liefst 2 procentpunten verlaagd. Op zich logisch. Als eerste valt de economische activiteit van Rusland en Oekraïne weg.

Maar misschien wel belangrijker is het dalende consumentenvertrouwen. Stel, u wilde graag een auto kopen. Maar na het lezen van dat soort alarmerende koppen blijft u toch nog maar even in uw oude doorrijden. En als laatste zorgen de gestegen olie- en gasprijzen voor druk op de economie. Ik weet niet hoe de cijfers in Nederland of Europa zijn, maar door de gestegen benzineprijzen is de gemiddelde Amerikaan $1000 extra per jaar kwijt. En in de VS produceren ze nog zelf olie. In Europa vliegen deze extra uitgaven helaas allemaal naar het Midden Oosten en, hoe cru het ook is, naar Rusland.

Die hogere olieprijs gaan we snel terugzien in de inflatiecijfers. Een grove rekenregel is dat elke 10%-stijging van de olieprijs 0,25% extra inflatie geeft. Omgerekend naar euro's is de olieprijs ten opzichte van een jaar geleden verdubbeld, ergo: u krijgt alleen daardoor al 2,5% extra inflatie. Dit is dan ook direct in de markten terug te zien. De inflatie voor de eurozone waar financiële markten mee rekenen in de komende 2 jaar, is nu 4,1%. Een halfjaar geleden was dat nog maar 1,3%. Gelukkig komen we uit een goede uitgangspositie. Er was juist sprake van een oververhitte economie. De timing van deze afkoeling is niet eens zo ongunstig.

Met al die angstige berichten, moet u maar goed naar de quotes van Winston Churchill luisteren. We hebben niets te vrezen dan de angst zelf. En gelukkig stelt ook Mr. Market u enigszins gerust. Over de olie-inflatie hoeft u zich niet zoveel zorgen te maken. De oliefutures geven aan dat olie voor levering over twee jaar ‘slechts’ $80 per vat kost, dat is maar 10% hoger dan begin 2022. Maar goed, dat lijkt op een voorspelling. En als er één ding is dat heeft bewezen onvoorspelbaar te zijn, dan is het wel de prijs van een vat olie.

Over de column van Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook privé. Reageer via corne.vanzeijl@actiam.nl. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.

Hier en daar zie ik steeds meer het S-woord opduiken: stagflatie. Afgelopen week had ik maar liefst 72 mails in mijn inbox met dit woord. Stagflatie klinkt eng. De laatste keer dat ik stagflatie heb meegemaakt, was in het begin van de jaren 80, net voordat ik volwassen werd. Lang geleden dus. In een normale recessie stijgt de werkloosheid, waardoor de consumentenvraag wegvalt. En zonder vraag geen stijgende prijzen. Maar bij stagflatie heb je dus &eacute;n een slechte economie &eacute;n stijgende prijzen. Een dramatische combinatie.
In rap tempo worden dan ook de economische verwachtingen naar beneden bijgesteld. Investeringsbank Barclays bijvoorbeeld heeft zijn verwachting voor de economische groei in de eurozone in 2022 met maar liefst 2 procentpunten verlaagd. Op zich logisch. Als eerste valt de economische activiteit van Rusland en Oekra&iuml;ne weg.
Maar misschien wel belangrijker is het dalende consumentenvertrouwen. Stel, u wilde graag een auto kopen. Maar na het lezen van dat soort alarmerende koppen blijft u toch nog maar even in uw oude doorrijden. En als laatste zorgen de gestegen olie- en gasprijzen voor druk op de economie. Ik weet niet hoe de cijfers in Nederland of Europa zijn, maar door de gestegen benzineprijzen is de gemiddelde Amerikaan $1000 extra per jaar kwijt. En in de VS produceren ze nog zelf olie. In Europa vliegen deze extra uitgaven helaas allemaal naar het Midden Oosten en, hoe cru het ook is, naar Rusland.
Die hogere olieprijs gaan we snel terugzien in de inflatiecijfers. Een grove rekenregel is dat elke 10%-stijging van de olieprijs 0,25% extra inflatie geeft. Omgerekend naar euro's is de olieprijs ten opzichte van een jaar geleden verdubbeld, ergo: u krijgt alleen daardoor al 2,5% extra inflatie. Dit is dan ook direct in de markten terug te zien. De inflatie voor de eurozone waar financi&euml;le markten mee rekenen in de komende 2 jaar, is nu 4,1%. Een halfjaar geleden was dat nog maar 1,3%. Gelukkig komen we uit een goede uitgangspositie. Er was juist sprake van een oververhitte economie. De timing van deze afkoeling is niet eens zo ongunstig.
Met al die angstige berichten, moet u maar goed naar de quotes van Winston Churchill luisteren. We hebben niets te vrezen dan de angst zelf. En gelukkig stelt ook Mr. Market u enigszins gerust. Over de olie-inflatie hoeft u zich niet zoveel zorgen te maken. De oliefutures geven aan dat olie voor levering over twee jaar &lsquo;slechts&rsquo; $80 per vat kost, dat is maar 10% hoger dan begin 2022. Maar goed, dat lijkt op een voorspelling. En als er &eacute;&eacute;n ding is dat heeft bewezen onvoorspelbaar te zijn, dan is het wel de prijs van een vat olie.
Over de column van Corn&eacute; van Zeijl
Corn&eacute; van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook priv&eacute;. Reageer via&nbsp;<a href="mailto:corne.vanzeijl@actiam.nl">corne.vanzeijl@actiam.nl</a>. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het&nbsp;<a href="https://fd.nl/auteur/corne-van-zeijl">FD</a>.

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Column Corné van Zeijl | BNR

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.