Een stijgende markt moet een muur van zorgen beklimmen, zo luidt de beurswijsheid. Dat geeft een beetje de huidige status van de markt weer. Bijna ongemerkt zijn de koersen aan het stijgen. De AEX staat bijna op het hoogste punt van de afgelopen twaalf maanden. Terwijl er zorgen genoeg zijn.

Natuurlijk is zorg nummer één het schuldenplafond. Ik denk ook dat er een oplossing zal komen, maar in het huidige politieke klimaat is het moeilijker dan ooit. Sinds 1960 heeft men al 87 keer zijn hoofd gestoten tegen dit plafond. En uiteindelijk kwam men er altijd uit. Dus zullen ze er de 88ste keer ook wel uit komen. Besef wel dat tijdens de crisis rond het schuldenplafond in 2011 de S&P 500 met 17% daalde, en nu lijken aandelenbeleggers zich er geen enkele zorgen over te maken. Intussen dansen de politici onbezorgd als idioten langs het ravijn. Het gaat goed, totdat ze erin vallen.

Overigens zijn er nog serieuze problemen genoeg. Meer dan genoeg zelfs. Ik zal er een paar uit die enorme stapel uitlichten. Zo is er de credit crunch. Door de recente bankencrisis zijn met name Amerikaanse banken veel terughoudender geworden met het uitlenen van geld. In een door schulden gedreven economie als de Verenigde Staten gaat dat pijn doen.

Ik maak me ook zorgen dat de verwachte renteverlaging van de Amerikaanse Federal Reserve er voorlopig niet gaat komen. De rentefutures geven een rentedaling na de zomer aan. Maar wie de notulen van de Fed-vergadering van deze week goed leest, moet toch tot een andere conclusie komen. Zo las ik dat de beleidsmakers onzeker zijn over toekomstige verhogingen. Ze denken dus nog in verhogingen, niet in verlagingen. Ook staat er dat ze de inflatie nog steeds onacceptabel hoog vinden. Dat is ook zo, de dalende trend in de kerninflatie stokt. Ook dit betekent dat ze voorlopig nog niet gaan verlagen. En met deze krappe arbeidsmarkt hoeven ze het voorlopig ook niet te doen.

Een derde zorg is de dalende geldhoeveelheid. Weet u nog dat de beurzen zo enthousiast stegen omdat er zoveel geld werd gecreëerd? Nu daalt die geldhoeveelheid, maar niemand trekt zich er wat van aan.

Als belegger vind ik het niet erg dat er veel zorgen zijn. Het is dan vaak koopjestijd. Maar die koopjes zijn er nu niet. De koers-winstverhouding staat nu op 18,3 maal de verwachte winst. Als je dit op de lange termijn beziet, dan was dit alleen in de postcoronaperiode en in de internetbubbel hoger. Dus nu heb je een combinatie van dure aandelen én veel zorgen. En als belegger is dat een combinatie om je zorgen over te maken. Een muur van zorgen zelfs.

Over de column van Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook privé. Reageer via corne.vanzeijl@actiam.nl. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.

Een stijgende markt moet een muur van zorgen beklimmen, zo luidt de beurswijsheid. Dat geeft een beetje de huidige status van de markt weer. Bijna ongemerkt zijn de koersen aan het stijgen. De AEX staat bijna op het hoogste punt van de afgelopen twaalf maanden. Terwijl er zorgen genoeg zijn.
Natuurlijk is zorg nummer één het schuldenplafond. Ik denk ook dat er een oplossing zal komen, maar in het huidige politieke klimaat is het moeilijker dan ooit. Sinds 1960 heeft men al 87 keer zijn hoofd gestoten tegen dit plafond. En uiteindelijk kwam men er altijd uit. Dus zullen ze er de 88ste keer ook wel uit komen. Besef wel dat tijdens de crisis rond het schuldenplafond in 2011 de S&amp;P 500 met 17% daalde, en nu lijken aandelenbeleggers zich er geen enkele zorgen over te maken. Intussen dansen de politici onbezorgd als idioten langs het ravijn. Het gaat goed, totdat ze erin vallen.
Overigens zijn er nog serieuze problemen genoeg. Meer dan genoeg zelfs. Ik zal er een paar uit die enorme stapel uitlichten. Zo is er de credit crunch. Door de recente bankencrisis zijn met name Amerikaanse banken veel terughoudender geworden met het uitlenen van geld. In een door schulden gedreven economie als de Verenigde Staten gaat dat pijn doen.
Ik maak me ook zorgen dat de verwachte renteverlaging van de Amerikaanse Federal Reserve er voorlopig niet gaat komen. De rentefutures geven een rentedaling na de zomer aan. Maar wie de notulen van de Fed-vergadering van deze week goed leest, moet toch tot een andere conclusie komen. Zo las ik dat de beleidsmakers onzeker zijn over toekomstige verhogingen. Ze denken dus nog in verhogingen, niet in verlagingen. Ook staat er dat ze de inflatie nog steeds onacceptabel hoog vinden. Dat is ook zo, de dalende trend in de kerninflatie stokt. Ook dit betekent dat ze voorlopig nog niet gaan verlagen. En met deze krappe arbeidsmarkt hoeven ze het voorlopig ook niet te doen.
Een derde zorg is de dalende geldhoeveelheid. Weet u nog dat de beurzen zo enthousiast stegen omdat er zoveel geld werd gecreëerd? Nu daalt die geldhoeveelheid, maar niemand trekt zich er wat van aan.
Als belegger vind ik het niet erg dat er veel zorgen zijn. Het is dan vaak koopjestijd. Maar die koopjes zijn er nu niet. De koers-winstverhouding staat nu op 18,3 maal de verwachte winst. Als je dit op de lange termijn beziet, dan was dit alleen in de postcoronaperiode en in de internetbubbel hoger. Dus nu heb je een combinatie van dure aandelen én veel zorgen. En als belegger is dat een combinatie om je zorgen over te maken. Een muur van zorgen zelfs.
Over de column van Corné van Zeijl
Corné van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook privé. Reageer via <a href="mailto:corne.vanzeijl@actiam.nl">corne.vanzeijl@actiam.nl</a>. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het <a href="https://fd.nl/auteur/corne-van-zeijl">FD.</a>

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Column Corné van Zeijl | BNR

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.