Beleggen is leuk, al geldt dat natuurlijk vooral als je geld verdient. Een beetje verlies is niet erg, maar als het lang en veel wordt, gaat de lol er snel van af. Dan word je als belegger een beetje somber. Maar juist als iedereen somber is, moet je kopen. Dat klinkt erg simpel, maar in de praktijk is het erg moeilijk.

Een mooi voorbeeld is maart 2020. Bij Actiam hadden we een vergadering over onze assetallocatie. Niemand wist hoe de pandemie zou gaan verlopen. Logischerwijs zou de economische vraag volledig stil vallen. Maar aandelen waren al 25% gekelderd. Wat zat er allemaal ingeprijsd? Alle sentimentindicatoren sloegen rood uit, dus moet je kopen. De koersdaling stond zelfs op de voorpagina’s van de gewone kranten, altijd een klassiek koopsignaal. Meer signalen dan dat kon je niet krijgen. Dus besloten we om aandelen bij te kopen.

Maar twee weken later stonden de koersen nog eens 10% lager. Dan ontstaat toch de twijfel. Zoals u weet, is het uiteindelijk meer dan goed gekomen. Het geeft wel aan dat de precieze bodem bepalen erg moeilijk is, ook met deze indicatoren.

Die mooie krantenkoppen kwam ik deze week ook tegen in een oude krant. Ik was glazen aan het uitpakken. En die waren verpakt in de Financial Times. Tja, dat heb je in huize Van Zeijl, daar wordt de FT voor gebruikt. Het was de krant van 29 december 2002. Op de voorpagina stond de dramatische koersontwikkeling van de Duitse aandelenmarkt, die in drie jaar tijd met 60% was gedaald. De blaren bij Duitse beleggers waren volgens de krant zo groot, dat ze nooit meer naar de aandelenmarkt zouden terug keren.

Met dit soort koppen heb je een aardige indicatie dat je dicht bij de bodem zit. Die kwam er ook, twee maanden later. Maar die twee maanden zijn nog steeds erg vervelend. Allemaal slecht economisch nieuws en verder dalende koersen. Uiteindelijk leverde 2003 voor Duitse beleggers een plus van 40% op. Daarmee was het wereldwijd een van de best presterende beurzen.

Volgens de meest recente enquête van Bank of America zijn beleggers erg somber over aandelen. Let wel, deze antwoorden zijn in de eerste weken van juli gegeven. Sindsdien is de grote angst weg geëbd en werd het sentiment weer een beetje normaal. Die normalisatie leverde een mooie rally van 8% op, terwijl de fundamentele problemen nog net zo sterk aanwezig zijn.

Er is helaas geen sentimentindicator die precies aangeeft waar de bodem ligt. Misschien is het goed om bij uzelf te rade te gaan. Want beleggen is leuk en als het niet meer leuk is, is het wellicht juist een heel mooi moment om te kopen.

Over de column van Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook privé. Reageer via corne.vanzeijl@actiam.nl. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.

Beleggen is leuk, al geldt dat natuurlijk vooral als je geld verdient. Een beetje verlies is niet erg, maar als het lang en veel wordt, gaat de lol er snel van af. Dan word je als belegger een beetje somber. Maar juist als iedereen somber is, moet je kopen. Dat klinkt erg simpel, maar in de praktijk is het erg moeilijk.
Een mooi voorbeeld is maart 2020. Bij Actiam hadden we een vergadering over onze assetallocatie. Niemand wist hoe de pandemie zou gaan verlopen. Logischerwijs zou de economische vraag volledig stil vallen. Maar aandelen waren al 25% gekelderd. Wat zat er allemaal ingeprijsd? Alle sentimentindicatoren sloegen rood uit, dus moet je kopen. De koersdaling stond zelfs op de voorpagina’s van de gewone kranten, altijd een klassiek koopsignaal. Meer signalen dan dat kon je niet krijgen. Dus besloten we om aandelen bij te kopen.
Maar twee weken later stonden de koersen nog eens 10% lager. Dan ontstaat toch de twijfel. Zoals u weet, is het uiteindelijk meer dan goed gekomen. Het geeft wel aan dat de precieze bodem bepalen erg moeilijk is, ook met deze indicatoren.
Die mooie krantenkoppen kwam ik deze week ook tegen in een oude krant. Ik was glazen aan het uitpakken. En die waren verpakt in de Financial Times. Tja, dat heb je in huize Van Zeijl, daar wordt de FT voor gebruikt. Het was de krant van 29 december 2002. Op de voorpagina stond de dramatische koersontwikkeling van de Duitse aandelenmarkt, die in drie jaar tijd met 60% was gedaald. De blaren bij Duitse beleggers waren volgens de krant zo groot, dat ze nooit meer naar de aandelenmarkt zouden terug keren.
Met dit soort koppen heb je een aardige indicatie dat je dicht bij de bodem zit. Die kwam er ook, twee maanden later. Maar die twee maanden zijn nog steeds erg vervelend. Allemaal slecht economisch nieuws en verder dalende koersen. Uiteindelijk leverde 2003 voor Duitse beleggers een plus van 40% op. Daarmee was het wereldwijd een van de best presterende beurzen.
Volgens de meest recente enquête van Bank of America zijn beleggers erg somber over aandelen. Let wel, deze antwoorden zijn in de eerste weken van juli gegeven. Sindsdien is de grote angst weg geëbd en werd het sentiment weer een beetje normaal. Die normalisatie leverde een mooie rally van 8% op, terwijl de fundamentele problemen nog net zo sterk aanwezig zijn.
Er is helaas geen sentimentindicator die precies aangeeft waar de bodem ligt. Misschien is het goed om bij uzelf te rade te gaan. Want beleggen is leuk en als het niet meer leuk is, is het wellicht juist een heel mooi moment om te kopen.
Over de column van Corné van Zeijl
Corné van Zeijl is analist en strateeg bij vermogensbeheerder Actiam en belegt ook privé. Reageer via <a href="mailto:corne.vanzeijl@actiam.nl">corne.vanzeijl@actiam.nl</a>. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het <a href="https://fd.nl/auteur/corne-van-zeijl">FD</a>.

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Column Corné van Zeijl | BNR

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.