Begin 19de eeuw zat Napoleon op zwart zaad door de enorme kosten van zijn Europese oorlogen. In 1803 verkocht hij daarom de Franse kolonie in Amerika, in oppervlakte ongeveer een kwart van de huidige VS, voor 15 miljoen dollar aan president Thomas Jefferson. Die aankoop is de geschiedenis ingegaan als de ‘Louisana Purchase.’ Twaalf jaar later werd Napoleon verslagen, maar Frankrijk bleef de oudste Amerikaanse bondgenoot. En misschien ook de oudste rivaal, want ze maken vaak bonje.

Zo had president De Gaulle zo'n hekel aan de Amerikaanse militaire en politieke hegemonie, dat hij zijn land in 1966 uit de militaire afdeling van de Navo terugtrok. Alle Amerikaanse militairen moesten hun biezen pakken en het Navo-hoofdkwartier moest halsoverkop verkassen van Parijs naar België. Pas in 2009 keerde Frankrijk onder president Sarkozy helemaal terug in het bondgenootschap.

De huidige president Macron doet enorm zijn best om de relatie met zijn grillige Amerikaanse ambtgenoot Trump overeind te houden. In juni onthaalde hij hem op een exclusief diner op het paleis in Versailles, waar Trump zichzelf wellicht herkende in de Zonnekoning Lodewijk XIV, de tweede bewoner. Lodewijk XIII liet het toen bescheiden landhuis bouwen, maar zijn zoon vond dat het een monumentaal paleis moest worden, met onder meer een kolossale balzaal en onvoorstelbaar veel gouden ornamenten. Kortom: het was alsof Trump in de spiegel keek. Hij tekende daar ook het omstreden memorandum of understanding met Iran.

Lees ook
Amerikaanse oorlogskas is leeg

Amerikaanse weigering

 

En nu is het weer helemaal mis. Het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken weigert de geloofsbrieven te aanvaarden van de nieuwe Franse ambassadeur, Aurélien Lechavellier. Niet de eerste de beste. Hij volgde dezelfde elite-opleiding voor ambtenaren als Macron en was stafchef van de minister van buitenlandse zaken. Wat heeft Lechevallier misdreven? Niets, maar vorige maand stemde Amerika – samen met Rusland en Noord-Korea – tegen verlenging van de termijn van de VN Hoge Commissaris voor Mensenrechten, de Oostenrijker Volker Türk. Türk is een stevige criticaster van de Amerikaanse immigratiepolitiek en het Israëlische optreden in Gaza. Frankrijk maakte stampij over dat veto en Amerika neemt nu wraak door de poort gesloten te houden voor een nieuwe Franse ambassadeur.

Wraak

Politico veronderstelt dat het ook wraak kan zijn op Charles Kushner, de vader van Trumps schoonzoon, die Amerikaans ambassadeur is in Parijs. Hij mengt zich in de Franse politiek, onder meer door een campagne tegen antisemitisme in zijn gastland. Daar gaan we zelf over, vinden de Fransen. Daarmee is het recente sprookje in Versailles alweer vergeten. Als Napoleon in 1803 niet op zwart zaad had gezeten en zijn kolonie niet aan de VS had verkocht, had de Franse arrogantie het misschien van de Amerikaanse kunnen winnen. Maar helaas…

 

Begin 19de eeuw zat Napoleon op zwart zaad door de enorme kosten van zijn Europese oorlogen. In 1803 verkocht hij daarom de Franse kolonie in Amerika, in oppervlakte ongeveer een kwart van de huidige VS, voor 15 miljoen dollar aan president Thomas Jefferson. Die aankoop is de geschiedenis ingegaan als de &lsquo;Louisana Purchase.&rsquo; Twaalf jaar later werd Napoleon verslagen, maar Frankrijk bleef de oudste Amerikaanse bondgenoot. En misschien ook de oudste rivaal, want ze maken vaak bonje.
Zo had president De Gaulle zo'n hekel aan de Amerikaanse militaire en politieke hegemonie, dat hij zijn land in 1966&nbsp;<a href="https://www.ebsco.com/research-starters/history/france-withdraws-natos-military-structure">uit de militaire afdeling van de Navo</a>&nbsp;terugtrok. Alle Amerikaanse militairen moesten hun biezen pakken en het Navo-hoofdkwartier moest halsoverkop verkassen van Parijs naar Belgi&euml;. Pas in 2009 keerde Frankrijk onder president Sarkozy helemaal terug in het bondgenootschap.
De huidige president Macron doet enorm zijn best om de relatie met zijn grillige Amerikaanse ambtgenoot Trump overeind te houden. In juni onthaalde hij hem op een&nbsp;<a href="https://www.bnr.nl/nieuws/internationaal/10603818/macron-zet-versailles-in-als-diplomatiek-wapen-succesvol-charmeoffensief-met-trump">exclusief diner op het paleis in Versailles</a>, waar Trump zichzelf wellicht herkende in de Zonnekoning Lodewijk XIV, de tweede bewoner. Lodewijk XIII liet het toen bescheiden landhuis bouwen, maar zijn zoon vond dat het een monumentaal paleis moest worden, met onder meer een kolossale balzaal en onvoorstelbaar veel gouden ornamenten. Kortom: het was alsof Trump in de spiegel keek. Hij tekende daar ook het omstreden memorandum of understanding met Iran.
Lees ook
<ul>
<li><a href="https://www.bnr.nl/column/columns-opinie/10606805/amerikaanse-oorlogskas-is-leeg">Amerikaanse oorlogskas is leeg</a></li>
</ul>
Amerikaanse weigering
&nbsp;
En nu is het weer helemaal mis. Het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken weigert de geloofsbrieven te aanvaarden van de&nbsp;<a href="https://brusselssignal.eu/2026/08/washington-stalls-approval-of-macrons-ambassador-pick-after-un-rights-clash/">nieuwe Franse ambassadeur,</a>&nbsp;Aur&eacute;lien Lechavellier. Niet de eerste de beste. Hij volgde dezelfde elite-opleiding voor ambtenaren als Macron en was stafchef van de minister van buitenlandse zaken. Wat heeft Lechevallier misdreven? Niets, maar vorige maand stemde Amerika &ndash; samen met Rusland en Noord-Korea &ndash; tegen verlenging van de termijn van de VN Hoge Commissaris voor Mensenrechten, de Oostenrijker Volker T&uuml;rk. T&uuml;rk is een stevige criticaster van de Amerikaanse immigratiepolitiek en het Isra&euml;lische optreden in Gaza. Frankrijk maakte stampij over dat veto en Amerika neemt nu wraak door de poort gesloten te houden voor een nieuwe Franse ambassadeur.
Wraak
<a href="https://www.politico.eu/article/washington-holding-up-approval-for-france-us-ambassador-pick-over-human-rights-row/">Politico veronderstelt&nbsp;</a>dat het ook wraak kan zijn op Charles Kushner, de vader van Trumps schoonzoon, die Amerikaans ambassadeur is in Parijs. Hij mengt zich in de Franse politiek, onder meer door een campagne tegen antisemitisme in zijn gastland. Daar gaan we zelf over, vinden de Fransen. Daarmee is het recente sprookje in Versailles alweer vergeten. Als Napoleon in 1803 niet op zwart zaad had gezeten en zijn kolonie niet aan de VS had verkocht, had de Franse arrogantie het misschien van de Amerikaanse kunnen winnen. Maar helaas&hellip;
&nbsp;

Bernard Hammelburg brengt je scherpe analyses over de internationale politiek.

De Wereld | BNR

Bernard Hammelburg brengt je scherpe analyses over de internationale politiek.