Fijn om gewoon aan een stuk door te kunnen praten over beurzen op de donderdagochtend! En niemand leest shownotes, zeggen ze altijd in podcastland, dus plaatsen we de extra uitgebreide versie hier maar in tekst. Hopsa.

Vandaag in de aanbieding: Indonesische aandelen die van de trap vallen. Ja ja, en techreuzen, en de Fed, en bommen en granaten. Rustag!

Techwinsten

Eerst even dat bijzondere spiegelbeeld van techreuzen. Meta en Microsoft. Meta voorbeurs dik in de plus, Microsoft dik in de min. Beide omzetten groeien met dubbele cijfers, beide winsten rijzen weer de pan uit: Meta 9 procent, Microsoft's winst-zonder-OpenAI met 23 procent.

En opnieuw stijgen de uitgaven aan datacenters en rekenkracht mee. Volgens Meta gaat die laatste met 30 tot 50 procent stijgen dit jaar naar ergens tussen 115 tot 135 miljard dollar. Maar Meta wordt er, in tegenstelling tot in het vorige kwartaal, voor beloond. Waarschijnlijk omdat Meta steevast blijft beweren dat AI de advertentiewinsten stuwt.

Microsoft treft dat lot niet. Daar stegen de uitgaven aan datacenters & rekenkracht in het vierde kwartaal met 66 procent. Dat is dus al uitgegeven, niet eens een projectie voor het jaar, zoals bij Meta. Bovendien vlakt de cloudgroei iets af, want... die Azure-omzet steeg slechts met 26 procent. Tja! Het is maar waar je over wil klagen, maar dat heb je in een bullmarkt die van superlatief naar hyperbool schiet.

We zijn benieuwd naar Apple vanavond.

Federal Reserve

Verder kan je Jerome Powell gerust Lucky Luke noemen. De Fedbaas is klaar om stoïcijns en met de kaken stijf op elkaar de zonsondergang in te rijden. De rente blijft onveranderd en het is steeds waarschijnlijker dat Powell de rente niet meer hoeft te verlagen voor 'ie weg is, want met iets gezondere arbeidsmarkt en blijvende doch iets minder erge inflatie hoef je geen kerosine op 't economische vuur te gooien.

Maar die Fed stond toch onder druk? Ja ja, de president scheldt hem uit en bestookt hem met juridische onzin omdat Powell zou hebben gelogen over uitgaven aan een nieuw gebouw van de Fed, maar Powell wil er niks over horen.

(Want eh, tussendoor: ook de publieke sector heeft zijn uitgaven aan infrastructuur altijd in de hand toch? Ahum! Wat zou die nieuwe balzaal bij 't Witte Huis eigenlijk kosten? Oh, u wil zeggen dat dit eigenlijk draait om een Fedbaas die de rente niet verlaagt op bestelling van de president? Pfoa!)

De aanwezige journalisten probeerden het wel. Ze klagen omdat ze volgens hen het Seinfeld-antwoord krijgen: NO SOUP FOR YOU! Geen politiek gebral in de tempel van noeste rentebewakers graag, dat laten we wel aan de president zelf over. Terug naar de arbeidsmarkt en inflatie, die met de huidige rentestand op een redelijk gezond pad bewegen. Al zijn die overheidsuitgaven een punt van zorg, zegt Powell. Mais non!

Beursnerd XL

Er vlogen deze week F-35s over het hoofd van uw beursnerd. Dat heb je als er vanaf Schiphol geoefend wordt. Journalisten & vliegtuigfans kwamen massaal filmpjes schieten. Dan is die dreiging richting Groenland en de speech van Mark Carney over de veranderde wereldorde opeens ver weg. Best te begrijpen overigens, want het zijn werkelijk beesten van machines. Het meest verschrikkelijke en innovatieve én samenwerkende vermogen van de mens, samengebundeld in 1650 leveranciers, met Lockheed Martin op kop, maar ook een bak Europese en Engelse bedrijven: BAE Systems, Leonardo, Kongsberg, binnenkort zelfs Rheinmetall.

Legt wel een vinger op een vreemde realiteit. We praten over handelsbazooka's, maar schieten kunnen we helemaal niet. Europa maakt namelijk geen wapentuig waarmee je Amerikanen uit de lucht haalt. Nee, wij zijn netto importeur van Amerikaanse wapensystemen. Liever maken we spullen om Russen uit de lucht te schieten. En als je dan zo'n Grippen-straaljager van Saab hebt, wil Peru die misschien ook wel kopen, bleek vorig jaar.

Wat betekent dat verschil tussen Amerika en Europa eigenlijk voor beleggers?

Misschien bent u lid van de club Nederlandse huishoudens die samen een dikke 500 miljoen euro in Rheinmetall hebben gestoken. Meer dan in Heineken, Berkshire Hathaway, Wolters Kluwer of Akzo Nobel. Misschien was u zelfs helderziend en zo winstbelust dat u niet even Oekraïne belde, maar uw spaargeld in de Duitse defensiereus plempte in februari 2022.

U heeft uw investering 18 keer de kop over zien gaan. Dan rijst er een vraag: kan dat nog eens? Nou, 18 niet. Maar misschien wel 3.5. Want Raytheon, het duurste beursgenoteerde defensiebedrijf, is in euro's zo'n 225 miljard euro waard. Deel dat even door de 85 miljard euro van Rheinmetall en u ziet dat er nog wat ruimte is voor groei, als je een Amerikaans pad zou bewandelen.

Maar hoe ziet dat eruit? Nou: je hebt rond het Pentagon zes zogeheten 'defense primes', zes joekels die sinds de Koude Oorlog is beëindigd in 1992 de hele mikmak hebben geconsolideerd op aangeven van de Amerikaanse overheid. Die hebben hun expertises verdeeld, werken daarnaast vaak samen in megacomplexe projecten, en hebben ook het vechten om contracten tot in de puntjes leren beheersen.

U lacht. Europa is Amerika niet! Nee, dat klopt. Je hebt hier zo'n 180 wapenplatforms, zoals ze tanks, onderzeërs, straaljagers en ander oorlogstuig besmuikt noemen, versus de 33 in de VS. Europese platforms ontvangen dus makkelijk vijf keer zo weinig defensiegeld per platform als die reuzen in de VS. Aan de andere kant: de omzetten in Europa zijn de afgelopen jaren makkelijk dubbel zo hard gegroeid als bij de Amerikaanse primes, waarbij de marges van die primes achteruit zijn gelopen en de marges in Europa voor bijna elk defensiebedrijf zijn gestegen, soms zelfs met 1 tot 2 procent in het geval van Rheinmetall en Saab.

Europa is Amerika dus niet, en dat is voor beleggers soms best fijn. Maar u heeft nog meer zorgen. Rheinmetall is al 18 keer de lucht in gegaan! Misschien preekt u het oldskool value-evangelie: die koerswinstverhouding op 80 tot 90 keer de winst! Hoe-ga-ik-hier-geld-aan-verdienen!

Nou ja, neem nou die Duitse overheid. In 2029 willen ze de defensie-uitgaven daar verdubbeld hebben tegenover 2024/2025. Laten we het 160 miljard dollar noemen. Dat gaat deels naar soldaten, maar de uitgaven aan materieel komen voor meer dan de helft terecht bij Rheinmetall.

En de Duitse overheid is niet de enige die geld uitgeeft.

Ter perspectief: de VS geeft wereldwijd makkelijk 40% van het laatst bekende wereldwijde wapenbudget uit van 2.7 biljoen dollar. China komt met diezelfde cijfers van 2024 uit op 12.2%, Rusland op 5.8%, Duitsland op 3.3%. Al groeit die laatste wel harder dan die eersten. Maar zowel de VS als Europa zien een voorraad langeafstandsraketten en spul waarmee je andere raketten onderschept die te snel opraakt. Als je dat blijft leveren aan Oekraïne, Israël en zelf gebruikt in conflict met Iran, gaat het hard. Naast de main battle tanks, net ingelijfde schependivisie en ander spul wordt Rheinmetall dus één van die bedrijven die raketschilden gaat helpen bevoorraden. Er wordt samen met Lockheed Martin gewerkt aan de PAC-3 JV, een raket waarmee je anderen onderschept. 

Er zijn natuurlijk nog allerlei vragen. Hoe zit het met de nieuwe wijze van oorlogvoering, met de Andurils en Helsings van de wereld die precisiedrones of dronezwermen maken? Kan Rheinmetall dat soort bedrijven inlijven? Dat zal nodig zijn om een Deutsche Europäische Prime te worden, zullen we maar zeggen. Nou.. dat moeten we nog zien. Koffiedik kijken.

Iets helderder: die houwitserkegels van 155 millimeter. Die kosten gemiddeld zo'n 5000 euro per stuk. Oekraïne verschiet er makkelijk 100.000 tot 200.000 per maand van, en dat is conservatief gerekend. Ze zouden er graag veel meer van kunnen verschieten. Daarom gaat ook de komende jaren, net als in voorgaande jaren, de capaciteit van Rheinmetall om deze munitie te produceren nog wel met 50% stijgen. Goed: munitie biedt geen tien jaar ontwikkeltijd met samengeknepen billen van management, waarna het schip met goud binnenkomt en onderhoud & servicecontracten binnenstromen, máár: het is makkelijker op te schalen en het blijft ook na de oorlog relevant.

Want zelfs als de oorlog in Oekraïne over is, schrijft de NAVO voor dat je 30 dagen aan munitie moet hebben voor die krengen in het geval van een ‘conflict met hoge intensiteit’. Er zijn een kleine 3000 van die houwitsersystemen aanwezig in NAVO-landen. Stel dat die er 300 verschieten op een dag, wat een redelijk voorraadje vereist, en je hebt er 30 dagen van nodig, dan kom je uit op 27 miljoen stuks en ligt er dus nog zo'n 135 miljard dollar aan omzet klaar.

Dat gaat niet alleen naar Rheinmetall, want ook recente beursgang Chzechoslovak Group maakt ze. Maar Rheinmetall verdient nu zo'n 2-3 miljard euro per jaar aan dit artilleriegeweld van houwitsers.  

Moegelezen?

Uw beursnerd niet, met hulp van rapporten & artikelen van Morningstar (die hebben een goeie analyseclub voor defensie zeg!), jaarrekeningen, blogjes van Amerikaanse CEO's, het IMF, het Haags Centrum voor Strategische Studies (die zeldzame aardmetalen hebben we maar gelaten, maar toch leuk om te lezen), het Stockholm International Peace Research institute ('dedicated to research into conflict', mooie naam)...

Maar de conclusie is dat Rheinmetall nog wel even heeft te gaan. Moge dat duidelijk zijn. Er was ooit een tijd waarin Europese landen makkelijk 3 procent van het bbp in defensie staken. Dat heette de Koude Oorlog. Het Vredesdividend dat na de Koude Oorlog niet in defensie is gestoken, bedraagt in het leven van uw beursnerd (bouwjaar 1992) meer dan 5 biljoen euro. Het kost even om dat weer in deze bedrijven te steken, maar Rheinmetall-beleggers genieten een andere omgeving, zullen we maar zeggen.

Of dat mooi is, laten we maar in het midden.

Beursnerd en Beursnerd XL 

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.