Stel dat de S&P 500 een zee is. Dan is dat een zee met een betrekkelijk kalm oppervlak en een rustig stijgend niveautje. Niks aan de hand. Maar als je dan vervolgens je duikpak aantrekt en erin duikt, zie je onder de oppervlakte allemaal bloedende aandeeltjes zwemmen. Het is één grote volatiele bende daar op de zeebodem. Maar de walvissen verbergen dat. Nvidia, Apple, Amazon en Microsoft zijn de kalme blauwe vinvissen die sereen en onverstoorbaar boven de bloedende meute uitzwemmen.

80 procent van de bedrijven in de S&P 500 staat meer dan tien procent in de min versus hun koerspiek in de voorgaande 12 maanden. 60 procent zelfs meer dan twintig. En zo verder. Al je veilige aandeeltjes zwemmen rond met een hapje uit hun vin: brandstofprijzen, daarvan afgeleide inflatie, hogere financieringskosten, stijgende rentes, handelsbelemmeringen. Daar hebben walvissen minder last van, en omdat ze zoveel water bewegen merkt de index er dus ogenschijnlijk ook weinig van.

Wat moet je hiermee? Nou: allereerst even vaststellen dat de koersdaling van de kleinere vissen in de S&P 500 natuurlijk te wijten is aan duizend-en-één redenen. Nike schoot zichzelf in de sportschoen toen ze externe winkeliers achterlieten. PepsiCo lijdt aan Ozempic.

Maar de grafieken lijken toch op elkaar. We kunnen vooral vaststellen dat het macro-economisch gezien gewoon een pokkejaar is. En dat raakt bedrijven, want als rentes op Amerikaanse tienjaarsleningen stijgen naar 5.3 procent moet Walmart wat harder z'n best doen om margegroei te laten zien, met zijn dividendrendement van 0.9 plus omzetstijging van 5-6 procent.

En die bubbel dan?

Nou, twee versies van dezelfde werkelijkheid.

Nummer 1: De S&P 500 ondergaat een stille correctie die terecht is vanwege macro-economische omstandigheden én toch geen pijn doet omdat Nvidia volgend jaar wel degelijk 70% omzetgroei gaat realiseren zoals het bedrijf zelf verwacht. Niks aan de hand, volledig verklaarbaar, de passieve belegger mag blij zijn met chips.

Nummer 2: de S&P 500 is een hypergeconcentreerd bedrijfje waarvan de groei in winst-per-aandeel voor 35 tot 40 procent afhankelijk is van de winstgroei van Nvidia en Micron. En dat is héél, héél eng want misschien vlakt die groei ooit wel af!!! OpenAI MOET DOOD!!! ED ZITRON HEEFT GELIJK!!!! NIEMAND LUISTERT NAAR MIJ!!! HET IS ALLEMAAL NEP!!!! AARGHHHH!!!

Het is allebei waar.

Maar onthou: als OpenAI morgen omvalt, is AI er nog.

Beursnerd en Beursnerd XL 

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.